My Love From Paris
- Reads 34
- Votes 0
- Parts 7
Nakaupo kami. At seryosong nanunuod sa malaking big screen.
Pinapakinggan ang bawat salita. Bawat galaw. Tila kami'y nagpapakiramdaman. Hindi ako makahinga ng maayos. Ang bilis ng tibok ng puso ko.
Tumingin ako sakanya.
Ito ba ay isang senyales? Bakit ganito ang nararamdaman ko sakanya? Magkaibigan lang kami. Magkaibigan lang.
Tumingin sya sakin.
"Something's wrong?" Tanong nya.
Oo. May mali. Mali itong nararamdaman ko sayo. Mali. Dahil alam kong may mahal ka. At may nagiintay sakin. Pero bakit ganito?
"Hmm? Nope. Wala. Hindi ka na kasi gumalaw e akala ko kinain kana ng kung ano ano jan e. Hahaha." Pang bibiro. Napatawa naman sya.
"You're really funny." Sabi nya at sabay kurot sa pisngi ko.
This. Parang ang daming dumaan na boltahe sa muka ko ng pisilin nya.
"You're blushing." Sabi nya.
"Am I?" Sabi ko. Tumango sya.
"What are you thinking?"
"Hmm. It's not important. Let's enjoy the movie." Sabi ko.
Then he smiled at me. Oh Ettiene. What did you do?
-------
All Rights Reserved
#41
sandy
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Sweetest Mistake
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.Complete
Breaking Steel (FIlipino)
"Hindi ko kasalanan na minahal kita!" singhal ni Andrew, nanginginig ang boses. "Eh sana hindi mo na lang ako minahal!" Mabilis lumabas ang mga salita, parang kumpisal na hindi niya sinadya. "Hindi mo sana ako minahal kung hindi mo rin naman ako kayang tanggapin-kung hindi mo kayang tiisin kung sino talaga ako, kahit ano pa ang nagawa ko!" Tumigil siya sa pagkilos. At sa katahimikang 'yon, may marupok na bagay na tuluyang nabasag sa pagitan nila. Naputol ang boses ni Caleta sa bigat ng katotohanang dala niya. "Kaya kong mabuhay sa ginawa ko, Andrew... kung ang kapalit nun ay ang protektahan ka. Protektahan 'yung mga bagay na binuo mo. Kaya kong akuin na ako 'yung kontrabida. Akala ko handa na 'ko sa kahit anong parusa na ibato mo sa 'kin, pero ito?" Napuno ng luha ang mga mata niya. "Na ikaw ang susuko sa 'kin? 'Yun ang hindi ko kayang tanggapin." "Kaya kitang samahan," mahina niyang sabi, mas malambot na pero halatang masakit pa rin. "Kaya kong dalhin kahit anong bigat basta kasama ka. Kung pinapasok mo lang sana ako. Pero hindi mo ako pinayagan. Ikaw ang nagdesisyon para sa ating dalawa. Ikaw ang nagsara ng pinto." Bumaba ang boses ni Andrew, pagod na. "Baka nga tama ka... Baka nga hindi ako kasing tibay mo." Muling lumalim ang katahimikan sa pagitan nila...marupok, at unti-unting napupunit. Dalawang taong nagmamahalan, nakatayo sa gitna ng mga guho ng kung anong puwedeng maging kamangha-mangha... kung natutunan lang sana nilang buuin ito nang magkasama. "Pero ang magmahal," sabi ni Andrew sa huli, "hindi dapat ganito kahirap. Hindi dapat parang digmaan, Caleta." Tiningnan siya ni Caleta, ang luha dumadaloy sa pisngi. "Eh bakit parang ikaw palagi ang kalaban ko?" Corporate warfare meets slow-burn romance. If you love strong female leads, emotionally complex men, and high-stakes power plays with a touch of poetry and passion, this story is for you. Will the Steel Lady bend... or will she break?
Devoted (Completed)
Sometimes, love could be easy and uncomplicated. Matagal nang gusto ng kanya-kanyang pamilya na magkatuluyan ang isang Punzalan at isang Soriano. Pero hindi iyon nabibigyang-katuparan dahil walang Punzalan at Soriano na nagkakagustuhan. Hanggang sa magkaharap muli ang kapwa brokenhearted na sina Mimi Punzalan at Mark Soriano. Pareho silang naglaan ng mahabang panahon at nag-invest ng pagmamahal sa mga taong hindi naman sila totoong minahal. Naisip ni Mimi, wala naman sigurong masama kung susubukan nila ni Mark na mahalin ang isa't isa. "Be my boyfriend, Mark," deretsahang sabi ni Mimi. Napamata sa kanya si Mark. "Pakiulit." "Let's be officially together. I'll be your girlfriend, you'll be my boyfriend. Subukan lang natin. Tingnan natin kung compatible tayo. Mukhang magkakasundo tayo nang husto. Guwapo ka, maganda ako. Heartbroken ka, heartbroken din ako. Iniwan ka, pinagtaksilan ako. We can heal each other. We can make each other happy." "Okay." Nagsalubong ang mga kilay ni Mimi. "Okay? Okay, let's just forget about it?" "No. Okay, let's be officially together. You'll be by girl, I'll be your man. We'll be devoted to each other. Only to each other." Magtatagumpay ba ang relasyong by choice at hindi nagsimula sa pagmamahalan? - guys, this is the unedited version, okay? patawarin po muna ako sa mga mali. happy reading! :)Complete
Te Amo Para Siempre, Bestfri-END (Book I)
Former: A Song for my Bestfriend (Short Story) Prologo: Tanong ko lang. Paano kung ang bestfriend mo is opposite sex?Pagkatapos nagkagusto ka sa kanya?Sasabihin mo ba? Ipagtatapat mo ba?Kaya mo ba?May lakas ng loob ka ba para sabihin?Paano ang pagkakaibigan ninyo? Itong kwentong ito ay umiikot sa mundo tungkol sa dalawang magkaibang walang ginawa kundi ang magtulungan sa isa't~isa.Andyan palagi.Pero magkaibigang babae't lalaki.Ang sweet pakinggan no?Minsan lang yan. BESTFRIENDS. Ano nga ba ang salitang yan? Tungkol saan?Masasabi natin na ang pagkakaroon ng ganyan ay napakasaya! Laging magkasama. Magka~team sa bawat kalokohan.Damayan.Kulitan. Share ng secrets at lalong~lalo na sa foods.. a shoulder to lean and cry on. Nakakabaliw kasama. Nakakagaan ng loob 'pag may problema.Nagpapatawa.Nagpapaiyak.Nagmamahal. At higit sa lahat, nagpaparaya. Pero in this story.Hindi lang ang mga factors na yun ang meron sila.In fact, nagpapalitan sila ng"I Love Yous" bago matapos ang isang araw.What an extraordinary bestfriends! Sa bawat araw nilang magkasama.. masisisi mo ba kung.. Hanggang mahulog ang loob nila sa isa't~isa? Alam naman natin yan diba? We will do everything for our love ones. Pero.. naramdaman mo na ba ang pakiramdam na nagsisisi ka sa isang bagay na sana iyon ang ginawa mo at pinagtuunan ng pansin?Yun, yun eh! Di na maibabalik! ;( Naiyak ako dito habang iniisip ko 'to eh. Short story lang talaga siya.Pangpatulog sana.Kaya guys! Kayo nang humusga sa sarili ninyo. Basahin mo 'to between eleven pm to twelve ;) Ang effective.What you need before you this are: Senti mood, cool, dark and quiet place.Complete
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Complete
The Deal Of Love
What if habang nag lalakad ka may makilala kang isang babae? What if makipag deal sya sayo na mag panggap kayong mag kasintahan? What if inaccept mo yung deal without knowing na kapatid pala sya ng kaaway mo? What if ma inlove ka sakanya? Anong gagawin mo? Lalayuan mo ba sya o ipapag patuloy mo yung deal nyo?... "This story is a raw draft, unedited, and may contain grammatical errors or typos."Complete
My Crush slash Best Enemy
Nasubukan mo na bang ma-inlove..? Teka, rephrase, rephrase. Para mas madali, Na-inlove ka na ba..? Nakaramdam ka na ba nung excitement at tuwa na gustong-gusto mo siya laging makita at makasama? Yung gusto mo, nasa perimeter ka lang ng mata niya? Yung gusto mo, lagi ka niyang napapansin? Yung kulang na lang bulgaran mong sabihin sa kanya kung anong ginagawa mo at gagawin, lahat ng gusto mong gawin at kung nasan ka? Yung heartbeat mo pa, hindi normal kasi ang bilis-bilis tumibok na kulang na lang tanggalin mo na sa loob ng dibdib mo dahil sa gulo nito? Tapos gusto mo, lagi kang updated sa kanya. Alam mo dapat lahat ng bagay tungkol sa kanya. At gusto mo ikaw ang pinaka-unang makaalam. Iyon ay ilan lamang sa mga pwedeng maranasan ng isang normal na tao. Oo, normal as it was stated, kasi normal lang ang ma-inlove. So, naranasan mo na rin, right? Pero kapag na-inlove ka ba sa taong ilang beses ka ng pinaiyak, pinaluha, at pinaglaruan, normal pa rin ba yun? Masasabi mo bang baliw ako, tanga, bobo kung dun pa ako na-inlove sa taong hindi naman ako binibigyan ng attention? I mean, it seems like a one-sided love kasi ako lang ang nagmamahal sa kanya. Masisisi mo ba ang isang taong patuloy pa ring nagdadasal, nangangarap ng gising, at umaasang balang araw mamahalin din siya, katulad ko? Masisisi mo ba ako kung may nakikinita akong kakaiba, yun bang parang may gusto sin siya sa akin based on my instincts? Bakit kasi, kahit ilang beses na niya akong pinapaiyak at sinasaktan, ganun pa rin? Ganun pa rin ang feeling ko, walang pinagbago. Minsan, nag-promise ako, 'this will be my one last cry'. Pero bakit sa mga sumunod na araw, nandun pa rin yung pagmamahal ko sa kanya? Ang hirap 'no? May happy ending kaya ako? Hanggang kelan ako dapat umasa at mag-hintay. Pero ang tanong, dapat pa ba akong umasa at mag-antay kung hindi naman siya nagpapaasa at nagpapa-antay? © All Rights ReservedComplete
Into You BxB (COMPLETED)
"'Di ba sabi mo ay wala ka pang nagiging boyfriend?" pagkuway tanong nito. "Wala pa nga." "Pero nagka crush ka man lang ba?" "Hmm. Oo. Pero ayaw ko kasing maging emotionally attached kaya as much as possible ay pinapatay ko na agad ang feelings ko. Kasi. Ewan. Hindi ko alam kung paano i-explain." ang complicated talaga kapag hindi mo masabi 'yung nais mong sabihin no? 'Yung parang ikaw lang mismo ang nakakaintindi. "Parang hindi ka naniniwala?" "Parang gano'n na nga. I mean, alam mo naniniwala naman talaga ako, it's just that, syempre sa mga kagaya ko parang ang imposible lang ng idea na 'yan especially when if comes to same sex relationship. Siguro para sa iba ay nagwo-work pero sa'kin ay-you know, hopeless ako riyan. Kaya kapag may nakikita akong mga same sex couples ay naiinggit ako tapos ang ending mag i-imagine ako ng mga bagay na mag c-cause ng ikasasakit ko ng feelings ko kasi 'di ba marerealize mo na hindi naman ito sa'yo mangyayari. Minsan din ay na i-insecure na lang ako. Tsaka mostly rin kasi ay puro sex lang ang habol nila. Ayoko naman no'n." mahaba kong salaysay. "Kaya pala." nasabi niya na lang. "Siguro dahil ito na rin ang naging coping mechanism ko para maprotektahan ko ang feelings ko sa mga bagay na makasasakit sa akin emotionally. Unconciously ay nadedevelop ko na. Kaya ang ending na suppress na lang. Kaysa naman mag suffer ako sa mga sarili ko lang namang pag-iisip which is not healthy, why not i-suppress ko na lang diba?" "Pero hindi mo ba naisip na it takes time to wait for the perfect moment and it will be worth it?" "Alam mo. Sa totoo lang, palagi ko 'yang naiisip. Talagang na o-overshadow lang ng realization ko na imposibleng mangyari." "Pero, heto ka ngayon. Susubukan mo nang magmahal sa kabila ng beliefs mo." aniya. "Kasi may tiwala ako sa'yo." napangiti ako sa kanya kaya napangiti rin siya.Complete
Hate That I LoVe You
"are you really sure na natutuwa ka lang sa pambubully kay Chinay?? o baka naman ...may gusto ka na sa kanya!?" "Whaat? ridiculous..How would I fall for her? hindi naman sya mayaman, o kasing ganda at sexy ng mga flings ko..Huh'..she even have bad temper..ang nakakainis pa masyadong matapang..walang ka sweet-sweet sa katawan" "Ahahaha!pero baka nakakalimutan mo Weinn, you hired Her diba?..dahil sa nangyari 4 years ago sa hotel" Niluwangan ni Weinn ang necktie saka napabuga nang hangin as flashback comes to His Mind.. "I want you" Bulong nya dito habang humahalik halik sa earlobe nito. "A-ano?" "Make love to me, and I'll double your price" "Haaaa!?? Anong tingin mo sakin? P*Kp*k!?" "I promise you'll enjoy this" "Aba't!!!huuhmmpp~~~!!!! uuuhhmppp!!!" Nanlalaki ang ng mata ni Chin nang walang sabing siniil sya nito nang halik sa labi... Umungol si Weinn at lalong nilaliman ang paghalik. *Mariin syang napailing as He end the flashback "Wag mo na ngang ipapaalala ang nightmare na yun!" Inis na tumayo sya at lumabas sa opisina. Phew..How's that possible to fall inlove with someone opposite to my taste? Huh'...NeverComplete
Speak Now
Introduction: Kung sinabi ko lang sana yung tunay kong nararamdaman noon sa kanya, hindi sana aabot sa puntong ikakasal siya sa ibang babae. Pero gaano ba ako nakakasiguro na mahal din niya ako? Di naman diba? Mayaman siya, mahirap ako. Sikat siya, ako hindi. Gwapo siya, ako hindi (Malamang babae ako)... Nagsisisi talaga ako dahil hindi ako naging tapat sa sarili ko. Kaya yun, ikakasal na sa iba yung taong pinakamamahal ko nang patago... Tapos hindi pa ako naimbitahan sa kasal nila? Whatda!? Eh kaibigan ko naman siya? Kagagawan to ng kanyang very lovely bride-to-be-lechon! Hanggang sa naging mabangis ako! Oo, isang mabangis na kontrabidang sisira sa buhay ng babaeng pakakasalan niya! Wahahahahahaha! Gagawin kong miserable ang buhay ng malanding babaeng yun!!! Copyright @ 2015 All Rights Reserved This story is protected under the copyright laws of the Philippines. Any unauthorized exhibition, distribution, or copying of this story or any part thereof may result in civil liability and criminal prosecution. The story, all names, and incidents portrayed are fictitious. No identification with actual persons, places, buildings, and products are intended or should be inferred.Complete
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.
More detailsContent Guidelines