One CALL AWAY.
- LECTURAS 63
- Votos 0
- Partes 2
Concluida sáb, mar 5, 2016
Ang kwentong ito ay hango sa totoong buhay'.
Ako si xena. Isa lang akong simpleng estudyante na nangagarap sa mga bagay bagay na minsan ay napaka imposible pang mangyari.
Isa akong criminology student nais ko lang mailathala ang masayang bagay na nangyari sa akin. Sisimulan ko ito sa nakaraang taon na nangyari sa akin at ibinigay at ipinakilala ng Tadhana.
Todos los derechos reservados
#726
bisexual
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
She's Red
Leave me Alone! Stop, please...Leave me, now! Nagising ako mula sa panibagong bangungot. I curled myself into ball and placed my knees to my chest. I cried everything out, this is my new normal, ano pang magagawa ko? Everything, the scars, the new bruises, my broken bones and most of all, the memories. They give pains, pains i couldn't imagine i must bear. The knock on the door snapped me back to reality. I fixed myself and was just waiting for the door to open. "Sweetie, are you ready?" Aniya ng malambing. Fears filled my eyes, anytime soon my tears would flow. Napatuwid ako at mas lalo pang hinigpitan ang pakakahawak sa kumot ko. I covered my ears saka pumikit ng mariin. "n-no, tama na..." Kelan....kelan mo ba tatagtagin yang maskara mo!? *********** HEY READERS. THIS STORY MAY BE TRIGGERING. IT CONTAINS ABUSE, FOUL WORDS, TRAUMATIC EVENTS, SELF HARM, SEXUAL ASSAULTS AND VIOLENCE. YOU'VE BEEN WARNED. ENJOY READING!Concluida
Hiram Na Pag-ibig (Formosa Series #2)
Naranasan mo na bang manghiram ng isang bagay at ang pakiramdam na ayaw mo na itong iballik sa may-ari? Ang pakiramdam na nakikihati ka lamang at kahit kailan ay hindi ito magiging iyo lang? Iyong hindi mo masabi ang mga salitang "akin iyan" dahil alam mong hindi iyon totoo at nakikiagaw ka lamang? Mahirap. Mahirap ang pakiramdam na iyan. Iyan ang pinakahuling bagay na gusto kong maranasan sa mundong ito. Ang makihati at manghiram. Dahil buong buhay ko ay iyon na ang ginagawa ko. Buong buhay ko, bilang lang ang mga bagay na totoong akin. At kung ano pa ang gustong gusto ko, iyon pa ang hindi ko lubusang makuha. Dahil... nakikihati lamang ako at nanghihiram sa iba.Concluida
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.Concluida
Jamais Vu
Simula noong nakita kita nag-iba ang takbo ng buhay ko. Nakakabaliw nga ba talaga ang unang pag-ibig o sa sadyang baliw ako sa'yo. Kung may misteryo nga namang dapat malaman ay iyon kung bakit nahulog ako sa'yo.Concluida
Almost Paradise
Sypnosis "Huwag kang masanay sa mga bagay na alam mong mag-iexpire, there's no such thing like everlasting love, forever, or whatever. Pinapaasa lang tayo ng movies, books, and songs. There's no balance here in our world. Kung mahal mo siya, himala na lang na mahalin ka rin niya tulad nang pagmamahal mo sakanya." he smirked and drink his tequila. I learned from him na wala nga talagang balanse, puro lang kulang at sobra. Pag sobrang mahal mo siya, kulang na pag-mamahal ang maisusukli niya. Walang balanse, o dahil siguro ayaw balansehin? Dahil ang isa kapit na kapit at ang isa bumibitaw na. "Pagsinanay mo ang sarili mo sa mga bagay na mawawala, you'll end up hurting yourself." he smiled, looking so drunk. I nodded, because I believe him. I believe you Tres, I've been experiencing it... because... You. Wont. Love. Me.Concluida
My Rebound Guy
Naranasan mo na bang magmahal? Naranasan mo na bang masaktan? Naranasan mo na bang maging tanga? Kasi ako? Oo. Pag mahal mo daw ang isang tao kaya mong gawin lahat. Lahat-lahat! Kahit kaibigan ka lang basta may papel ka sa buhay niya okay na. Aba! Kesa naman wala. Hindi ko alam kung kailan, paano at saan ko siya minahal. Basta ang alam ko... mahal ko siya... kahit may mahal siyang iba. Loving her from a far is okay with me. But once I saw her fell to the ground, crying? I swear! I'm ready to do everything just make her happy. Ang maging isang takbuhan kapag nasasaktan, maging isang dakilang tanga para lang mapatawa ka, ang maging isang taga sunod kapag nalukungkot ka, at ang maging isang panakip-butas para makalimutan mo yung sakit kahit panandalian lang. Lahat gagawin ko. Lahat-lahat. Dahil mahal kita, kahit rebound lang okay na. The story will be edited soon. Thank you! Please do inform that my username is changed to wounder3rConcluida
EAT ME DEAD SOUL (COMPLETED)
COMPLETED Ordinaryong teen-ager lang ako, nag-aaral bilang college student. But not until I saw this puppy that made me into something weird, something I cant explain. Nagresearch ako tungkol sa panibago kong nararanasan sa sarili ko hanggang sa makilala ko ang lalaking makakatulong sa akin. Ngunit hindi naging madali para sa akin ang lapitan sya dahil ang boyfriend ko ang humahadlang sa akin na lapitan sya. Hindi ko sya masisisi dahil natural lang na magselos sya. Wala akong pinagsabihan ng nararamdaman ko kundi ang lalaking nakilala ko sa school na makakatulong sa kung ano mang sakit ang nararanasan ko. Natulungan nya ako sa pag-gamot ng aking karamdaman. Nalaman ko na marami pala ang katulad ko kaya sa huli ay natulungan rin namin ang mga itong gumaling. Ano nga ba ang sakit ko? Or should I say, ano nga ba ako? Isa akong....Concluida
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
December's Midnight When He Gone ✔
[December Trilogy Book 1/ Lite Ver.] Hey guys, I'm Triza Montes a girl who always been hurt. Oo tama kayo ng nabasa. Palagi talaga akong nasasaktan. Ewan ko nga ba kasi sa mga lalaki, bakit lagi nalang sila nananakit, nakakapagpagaan ba yun ng mga damdamin nila? Hindi ko kasi maintindihan e. Kasi parang ganun yung nangyayari. Nananakit sila para sumaya. Pero bakit? Paano ba sila napapasaya ng pagpapahirap at pananakit sa iba? Sa buong buhay ko ata bilang Junior Highschool ay isa lang ang nangyayari saakin. Iniiwan at sinasaktan ng mga taong minamahal ko. Wala naman akong balat sa pwet pero tila napakamalas ko kung ihahambing sa buhay ng iba. Pero nagbago ang lahat ng yun ng makilala ko ang isang tao. Nung una hindi ko talaga inakalang siya ang magpapabago sa buhay ko, pero yun ang nangyari. Naging malapit kami kahit na madami kaming differences. Nung nakilala ko siya. Alam ko sa sarili ko na may nagbago saakin. Na kahit papaano ay naging masaya ako, hindi lang sa piling ng mga minamahal kong kaibigan at pamilya. Kundi sa isa ding lalaking tulad niya. Pero may hindi inaasahang mga pangyayari. Akala ko talaga maganda na ang lahat, na magiging okay na. Pero mas masakit pa pala. Akala ko yun na e, pero di parin pala, mas masakit pa nga siya kaysa sa mga ibang mga heartbreaks ko sa mga nauna mga lalaki na pumasok sa buhay ko. Durog na durog ako. Durog na durog dahil hindi ko manlang siya nakita. Hindi ko manlang nahawakan ang kamay niya. Hindi ko manlang siya nakausap bago kami magkahiwalay. Ngayon... wala na kaming chance na makapag-usap pa... wala na kaming chance na maging kami ng mahabang panahon... Pero sabi nga nila ganun nga daw talaga ang buhay. Minsan yung mga bagay o tao pa na mahalaga at napapalapit sayo ang kukunin. Masasaktan ka pero sa huli matututo karing bumangon mag isa. At sa huli tutuloy ka sa pamumuhay, kahit wala na siya sa tabi mo. ----- Okay handa niyo na mga panyo niyo ha. Char! Sana magustohan niyoooo!Concluida
The One I've Chosen(Completed) #PHTimes2019
Kasama ang pinsan kong si Stanley, ilan lang kami sa mga transfer sa isang simpleng unibersidad. Dahil sa aming paglipat ay nakilala ko si Myan. Isa siyang simple, matalino, at magandang estudyante. Naging magkaklase kami sa iilang subject sa aming kursong kinuha. I didn't expect na sa paglingon ko sa iba, ang taong nasa tabi ko lang pala ang babaeng tunay kong iniibig. I fell in love with Myan. Akala ko magiging masaya na ang lahat dahil nalaman kong matagal na din pala siyang may pagtingin sa akin. Pero nagkamali ako, maraming mga bagay na importante sa buhay ko ang naging hadlang sa amin. Kailangan ko bang pumili kung si Myan o ang mga bagay na dumaraan sa buhay ko? I love her and I know I need to choose her para makompleto ang lahat sa buhay ko.Concluida
Leave me Alone! Stop, please...Leave me, now! Nagising ako mula sa panibagong bangungot. I curled myself into ball and placed my knees to my chest. I cried everything out, this is my new normal, ano pang magagawa ko? Everything, the scars, the new bruises, my broken bones and most of all, the memories. They give pains, pains i couldn't imagine i must bear. The knock on the door snapped me back to reality. I fixed myself and was just waiting for the door to open. "Sweetie, are you ready?" Aniya ng malambing. Fears filled my eyes, anytime soon my tears would flow. Napatuwid ako at mas lalo pang hinigpitan ang pakakahawak sa kumot ko. I covered my ears saka pumikit ng mariin. "n-no, tama na..." Kelan....kelan mo ba tatagtagin yang maskara mo!? *********** HEY READERS. THIS STORY MAY BE TRIGGERING. IT CONTAINS ABUSE, FOUL WORDS, TRAUMATIC EVENTS, SELF HARM, SEXUAL ASSAULTS AND VIOLENCE. YOU'VE BEEN WARNED. ENJOY READING!
Más detallesPautas de Contenido