HAZAN VAKTİ-SONBAHAR

Ulaşılmaz bir aşkın... Yarım kalan hikayesi... Poyraz Karakurt ve Hazan Karasu'nun devam eden ve bitmeyen aşk hikayesi...

''Aşk, insanın etini yakarak deler ve geçer... '' demişti annem. Eli saçımda gezinirken gözümden yanağıma doğru akan gözyaşını hızlıca sildim. '' Aşık olmak, benliğini kaybetmek ve olduğun kişilikten daha farklı birine bürünmektir. Kendinden geçmektir... Eğer eskisi gibi olmadığını hissediyor ve kendini tanıyamıyorsan, yapmadığın şeyleri yapıp, bundan zerre pişman olmuyorsan aşıksındır demektir. Ve bu öyle bir illettir ki... Değil bir sene bir ömür geçse dahi senin kalbinden ve bedeninden silinmeyecek yaralar açar... Bunlar gurur ve aşkın yan etkileridir... Aşk gururun düşmanı olmakla birlikte onun en büyük iş birlikçisidir. Beni anlıyor musun kızım ? '' Annem, beni kaldırıp gözlerimin içine bakarken bir daha sordu. '' Beni anlıyor musun Hazan ?.. ''
Başımı iki yana salladım ve ağlamamak için dişlerimi birbirine bastırdım.
'' Anlamak istemiyorum anne... Canım yanıyor... ''
Annem eğildi ve beni kalbimden öptü.
'' Seni tıpkı annen gibi öpebilen birini bulduğunu anladığında yangınının söndüğünü öğreneceksin kızım... ''