Loyal Wife
- LECTURAS 13
- Votos 1
- Partes 1
Continúa
Última publicación mar, abr 12, 2016
Prologue :
- - - - - -
Rean: Parang-awa mo na oh! Itigil
muna ito. (Napahikbi nalang ako dahil
sa sakit na nararamdaman ko ngayon)
Jake: Wala kang silbi! Parati mo na lang
akong pinapahiya sa harap ng mga
barkada ko! Bwisit ka! (At sinuntok na
naman niya ako. Napadapa nalang ako
sa sahig)
Buti nalang talaga Soundproof tung
kwarto namin. Baka kanina pa kami
narinig ng mga anak namin. Iyak lang
ako ng iyak, kahit ginaganito niya ako
hindi parin ako nagsisisi na
pinakasalan ko siya. Anong magagawa
ko? Mahal na mahal ko yung tao eh!
Martyr na kong martyr nagmamahal
lang naman ako.
Jake: P*ste! Maka-alis na nga dito.
Aish! *Blaag*
Yan na yung cue kong tumigil sa pag-
iyak! Nanghilamos nako at kumuha ng
yelo sa freezer.
Sanay na akong mabugbog ng Asawa
ko.
Ako nga pala si Reanelle Santiago
asawa ni Jake Santiago. May kaya sa
buhay. May apat na anak at dito niyo
matutunghayan ang pag-ibig ng isang
Martyr.
- - -
Continue or dlete?
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Never Let Go (Completed)
"I'm p-pregnant...", walang kurap kong sambit sa mahinang boses. Saglit itong natigilan sa sinabi ko. He licked his lower lips. Napailing. "Anong kinalaman ko sa pagbubuntis mo?", mahina ngunit mariin nitong tanong at kay talim ng mata sa akin. Napaawang ang labi ko sa sinagot nito. "Franzen, b-buntis ako!", ulit ko baka sakaling mapagtanto nito ang nais kong ipakahulugan. Napatigil ako nang marinig ko ang mahinang pagmumura nito. Ang mga mata nito ay mas tumalim nang muling ituon sa akin. "If you're going to tell me that I'm the father...you better think twice, Yahcinth! Hindi sa'kin 'yan!", mariin nitong wika na ikinagulo ko. Umiling ako. "H-Hindi kita maintindihan. Ano ba 'yang pinagsasabi mo?!", tumaas na ang boses ko. "You can do whatever you please. Just stop bothering me, Yahcinth. I'm ending this here. Tapos na 'ko sa'yo", tila ako tinulos sa kinatatayuan pagkatapos ng mga sinabi nya. "Hear me first, please...F-Franzen", pag mamakaawa ko. He never even give me the chance to explain myself. Sinubukan kong sundan ito pero hinarangan na ako ng mga security. "Franzen!", patuloy kong tawag kahit nasa loob na ito ng kotse. " Nang umandar ang nasa unahang sasakyan ay sumunod ang sinasakyan nito. Parang may sariling utak naman ang mga paa ko at kusang kumilos iyon. Hinabol ko kahit alam kong imposibleng maabutan ko. I keep on shouting his name. I run as fast as I could kahit nanlalabo na ang mga mata ko sa luha. Hanggang sa hindi ko na kinaya at hingal na napatigil habang ang mga mata ay hayon pa rin ng tingin ang papalayong sasakyan nito. ~Will Yahcinth give him a second chance once he gets to know the truth? Franzen Evan Lev And Yahcinth Lehirra Vehandres Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18Concluida
Forbidden (COMPLETED)
She was just twenty-three when she got pregnant. Gab Andrea Dela Calzada didn't know what to do. Ang tatay ng magiging anak niya ay nakatakda ng ipakasal sa iba. She was accused of being a cheater by the man he loved the most. Four years had passed and she started to move on. With her twins, she felt complete. Pero kasabay ng pagbabalik sa Pilipinas ay ang pagbabalik ng kanyang nararamdaman. Mahal niya parin ang tatay ng mga anak niya. Kahit bawal, kahit 'di pwede, mahal niya parin si Marcus. ___ "I-I'm.. I'm pregnant." I muttered. Kinuha ko lahat ng lakas na meron ako para manatiling matatag sa kabila ng libo libong sakit na dumanak sa puso ko. Seconds of silence passed and I didn't hear anything from him. Nanatili lang siyang tahimik. Tiningnan ko pa ang cellphone ko para masiguradong hindi niya pinatay ang tawag. Ongoing call.... Hindi niya pinapatay pero hindi rin siya nagsasalita. "I'm not telling you this para hindi mo ituloy ang kasal mo. I just wanted you to know that you're--" "Do you think I will believe you?!" He yelled and it silenced me. Hindi siya naniniwala sakin. "Marcus please hear me--" "No! Hindi ko anak ang batang yan. Gab you cheated remember? You slept with other man and you're telling me you're pregnant and I'm the father?!" He stopped and I heard his hard breathing. I never slept with anyone! I was set up! Bakit ba ayaw niyang maniwala. "Alam mong ikaw lang ang lalaki sa buhay ko. Marcus, I never cheated! Ilang beses ko bang sasabihin sayo na hindi ko alam ang nangyari. I was set upped!" I stopped for a while at hinabol ang paghinga. "I don't want you take the responsibility but I'm giving you the right to know that you're the father! Wag kang mag-alala hindi na kita ulit kakausapin. Bubuhayin ko ang batang ito at hinding-hindi na ako magpapakita sayo ulit." Pinatay ko kagad ang tawag.Concluida
I'm Pregnant (BOOK 1)
"ARE YOU SURPRISE?" Sarkastikong tanong sa akin si Bryle. Hindi ako tumingin sa kaniya sa takot kong makita ang nagbabaga niyang mga tingin. "M-maniwala ka Bryle. H-hindi totoo ang mga ito." Nauutal kong paliwanag. Ngunit hindi niya ako pinakinggan at hinawakan muli ang buhok ko. Napasigaw naman ako sa sobrang sakit. Narinig ko naman ang mga sigaw nila Manang sa labas ng pinto. "HINDI TOTOO? TANGINA! KITANG-KITA KO NA SA LITRATO TAPOS IKAKAILA MO PA? TALAGA NGANG BAYARAN KANG BABAE!" "SINABI NGANG HINDI YAN TOTOO! KAIBIGAN KO ANG ILAN SA KANILA AT EDITED NAMAN ANG IBA!" Hindi ko na napigilan pa ang sarili ko na sigawan niya. Marahil siguro sa depress kaya nagawa ko ito. "LUMALABAN KA? LAKAS NAMAN NG LOOB MONG MAGTAKSIL! PUTANGINA! GINIVE-UP KO SI LIAN AT PINILI KITA PERO GANITO LANG ANG GAGAWIN MO? ISA KA RIN PALANG WALANG KWENTANG BABAE!" "EH DI SANA PINILI MO NA LANG SIYA! TUTAL SIYA NAMAN ANG MAHAL MO DIBA?!" Umiiyak na pala ako sa sobrang sakit na sinasabi at ginagawa ni Bryle. Hindi naman niya inintindi ang sinabi ko at sinampal ulit ako. Hindi pa siya nakuntento at iniuntog ako sa lamesa niya. Napahiga naman ako sa sahig sa sobrang hilo ko. Pumaibabaw naman siya sa akin at sinakal ako sa leeg. Ang higpit ng pagkakawak niya sa leeg ko at malapit na akong mawalan ng hininga! "B-m-ry-a-le. W-wag." Pagmamakaawa ko sa kaniya. Napaluha na lang ako dahil ito na ang huling hantungan ko. Pano pag nalaman mong buntis ka? Ulila ka na sa magulang. Pano mo bubuhayin ang magiging anak mo? Magpapatulong ka ba sa Ama ng bata kung mismong tatay ng anak mo eh ayaw sa kanya? Let's just say na itinadhana talaga na mangyari ito sayo. Author's Note: I hope you enjoy reading this story😊 #Wattys2018Concluida
The SUFFER wife </3
Hi! first time kung gumawa ng story sana ma gustohan niyo:) Kung hindi po maganda yung story ko wag niyo nalang pong basahin..hehe Thank u:) Sorry sa mga ibang type na mga mali ko.. "Bryle maawa ka please galing lang naman ako sa kaibigan ko..huhuhuhu"teerina umiiyak na sabi ko kasi sinasabunutan niya ko ang sakit para nang matatanggal yung mga buhok ko.. "Kaibigan?? Hah!? ako bayung pinag loloko mo Ganitong oras?? Nandon ka parin sa kaibigan mo,wag mong sabihin naronn ka parin sa mga LALAKI MO,.ang landi mo talaga, dapat ito ang nararapat sa mga malalanding katulad mo."bryle "PAK" "PAK" "BOOGHS" BOOGHS" (sorry hindi ako marunong kung ano ang sounds pag may binugbog..heheheh) "Bryle parang awa mo na wala naman akong mga lalaki, sa kaibigan lang talaga ako pumunta parang awa mo na..huhu ang sakit na"teerina "Sinungaling ka talaga! At ano masakit hah! Masakit talaga, halika rito"bryle Dinala ako ni bryle sa kwarto at binagsak sa kama Aray ang sakit ng ulo ko pag ka bagsak..Concluida
MY HEARTLESS HUSBAND
kyryll???? blagggg kung anung tunog ang nagpagising sakin heto nanaman siya paniguradong sasaktan nanaman ako neto. inihanda kuna ang sarili ko kung anuman ang gagawin niya total sanay nanaman ako e. tatlong taon na kaming nagsasama bilang mag asawa pero nitong nakaraang taon nagsimula na siyang mag bago sa kadahilanang diko siya mabigyan ng anak . Andiyan na!! sabi ko. t*ng*nang buhay to ohh! bakit ko ba pinakasan ang lintik na babaeng to walang silbi tsk! .sabi niya sakin habang nanlilisik ang mga mata nito na nakatitig saakin.. manhid na ako sa lahat ng masasamang sinasabi niya sakin at memorized kuna atah ang lahat na masasakit na salitang binabato niya saakin tila ba'y wala na itong epekto sakin . fvck !! halika ka nga dito babae diba sabi ko sayo na wag kang lalabas nang bahay dito kalang pagsilbihan mo lang ako hanggang sa mamatay ka??? sabay hablot ng buhok ko. arayyyy! dave nasasaktan ako ano ba! tama na please!!!?? huh?? tama na tang*n*ng yan eh malandi ka eh? dba?? kaya deserve mong masaktan!!! nag grocery lang ako kanina kasi wala na tayong stocks na pagkain huhuhu! please!! tama na nasasaktan ako anu ba?? pilit kong tinatanggal kamay niya sa buhok ko nang bigla niya akong sampalin. pakkkk!!! hinawakan ko ang aking pisnge na namamanhid dahil sa sampal niya. Nag grocery huh?? eh may nakakita sayo may kasama kang lalaki sino ba yun?? lalaki mo huh? cguro nagpapad*l*g kana sa iba kasi hindi na kita tinatabihan?? hawak parin nito ang buhok ko. wala dave please maawa ka sakin!! yung lalaki kanina kaibigan ko lang yun at kababata ko.. wala akung lalaki please bitawan mo na buhok ko please!?? pagmamaka awa ko!! bago niya bitawan ay isang suntok muna sa sikmura ko ang binigay sakin bago siya umalis. at ito nanaman ako iniwang luhaan habang hawak ko ang tiyan ko.Concluida
Runaway Wife (COMPLETED)
"Si-sino ka? Anung ginawa mo sa akin? Asan ang mga damit ko!?" Tinaasan lang sya nito ng kilay at ininom ang alak na hawak, "I know it, you pursued your acting skills eh? Sorry to say this, but it's not working anymore." Pinagsasabe nito!? "Anung pinag sasabe mo? Sino ka ba talaga!? Anung ginawa mo sa mga damit ko? Wala kang makukuha doon dahil purong ukay ukay lang naman ang mga yon." Sigaw nya dito. Biglang sumakit ang ulo nya kaya napahawak sya dito. "No point of denying Hana, matagal ko ng alam. At andito ka, dahil kailangan ko lang ng pirma mo. Kung hindi mo kami kailangan, mas hindi ka namin kailangan ng anak mo!" "Anak!? Hana!? Sino ako?" Teka parang nangyare na to ah. Tama yung na aksidente sya teka teka may amnesia ulit sya!!! Kyomiee😘Concluida
ANG PAMANA NI LOLO
Prologue Mama! May sulat po para daw po saiyo!! tawag ko kay mama. Halika bigay mo saakin dito ! sino ba ang nag dala niyan tanong ni mama . Di ko po kilala ma eh tika lang tanongin ko muna si kuya!! sabi ko kay mama pero pag balik ko sa may pintuan ay wala na doon ang lalaki kanina. Ma wala na umalis na siya!! sigaw ko . nasa cr kasi si mama nag lalaba maliit lang ang tirahan namin at nasa squatter kami nakatira dahil maliit lamang ang kinikita ni tatay sa pag ko construction at 3 kaming magkakapatid na pinaaral si mama naman ay nag lalabandera kaya sakto lang yung sahud ni tatay pang bayad bill sa bahay at pang baon namin ang kinikita naman ni nanay sa pag lalabandera ay sakto pangkain lang namin sa araw araw. Kahit ganito sitwasyon namin proud parin ako sa mga magulang ko kasi nakikita namin ang pag sisikap nila maitaguyod lamang kaming magkakapatid. Oh nasaan na ang sulat Ayanhes?? sabi ni mama. andito ma !! sabay abot ko kay mama . binasa ni mama ng tahimik ang sulat na para sa kanya tamang tama naman ay dumating si tatay na may dalang meryenda!! Papa wow ano yan!! masaya kong sabi kay papa panganay ako saming tatlo Ako si Ayesha at bunso namin si Ayolo pero kahit panganay ako ay malambing parin ako kay papa. Paborito mo anak Pizza Hawaiian!! nakangiting sabi ni papa. wow thank you papa!! maya maya ay lumapit si ayesha ng nakasimangot . Oh anak Aye bakit nakabusangot mukha mo ? tanong ni papa sa kapatid ko. papa kasi puro paborito ni ate binibili mo ah pano naman yung samin ni Ayo?? nagtatampong sabi nito. hay!! naku ang dalaginding ko nag tatampo nanaman wag kang mag alala dahil may French fries ako galing sa Jollibee !! nakangiting sabi ni papa. wow! thank you pa!! oh nasaan ang mama niyo!!? tanong ni papa. maya't maya ay narinig namin ang iyak ni mama.. Elisa anong nnagyari bat ka umiiyak?? Si Papa arniel Wala na!!! iyak na sabi ni mama.. Wala na ang lolo namin!!!!.......... _____________ next???Concluida
Prejudice by: kimlantiontobias
"I love you, Tischelle, I'm sorry, dapat pinaglaban kita. Dapat nakinig ako sa 'yo. Please, let's make things right. Please stay with me.'' naramdaman kong hinalikan niya ako sa ulo, and it feels great. "Ilalayo ko kayo ni Pia. Magsasama-sama tayo. Hindi lang ako ang bestfriend mo, ako ang kaibigan mo, ang daddy mo, ang kuya mo..ang asawa mo. So please hang on, mahal na mahal kita. I'm sorry kung iniwan kita ng tatlong taon, nagpagamot ako para makalakad. Hindi ko alam na pinaalis ka nina mommy. I'm sorry kung nasasaktan kita." Those are soothing words. Mahal ako ng bestfriend ko. Mahal ako ng asawa ko. Kahit nahihirapan akong huminga pinilit kong ngumiti. Sa kabila ng lahat ng pagsasakripisyo ko,heto na. "Vonn..masaya ako.." Its hard to breathe, naninikip na ang dibdib ko. My nails were cyanotic and cold. I'm craving for oxygen. Habang nagmamaneho si Vonn.Pinilit kong tumingin sa kanya. He's crying. Pinilit ko siyang halikan sa labi. This might be the last and wonderful thing I ever do. Ang daming sana..Concluida
"I'm p-pregnant...", walang kurap kong sambit sa mahinang boses. Saglit itong natigilan sa sinabi ko. He licked his lower lips. Napailing. "Anong kinalaman ko sa pagbubuntis mo?", mahina ngunit mariin nitong tanong at kay talim ng mata sa akin. Napaawang ang labi ko sa sinagot nito. "Franzen, b-buntis ako!", ulit ko baka sakaling mapagtanto nito ang nais kong ipakahulugan. Napatigil ako nang marinig ko ang mahinang pagmumura nito. Ang mga mata nito ay mas tumalim nang muling ituon sa akin. "If you're going to tell me that I'm the father...you better think twice, Yahcinth! Hindi sa'kin 'yan!", mariin nitong wika na ikinagulo ko. Umiling ako. "H-Hindi kita maintindihan. Ano ba 'yang pinagsasabi mo?!", tumaas na ang boses ko. "You can do whatever you please. Just stop bothering me, Yahcinth. I'm ending this here. Tapos na 'ko sa'yo", tila ako tinulos sa kinatatayuan pagkatapos ng mga sinabi nya. "Hear me first, please...F-Franzen", pag mamakaawa ko. He never even give me the chance to explain myself. Sinubukan kong sundan ito pero hinarangan na ako ng mga security. "Franzen!", patuloy kong tawag kahit nasa loob na ito ng kotse. " Nang umandar ang nasa unahang sasakyan ay sumunod ang sinasakyan nito. Parang may sariling utak naman ang mga paa ko at kusang kumilos iyon. Hinabol ko kahit alam kong imposibleng maabutan ko. I keep on shouting his name. I run as fast as I could kahit nanlalabo na ang mga mata ko sa luha. Hanggang sa hindi ko na kinaya at hingal na napatigil habang ang mga mata ay hayon pa rin ng tingin ang papalayong sasakyan nito. ~Will Yahcinth give him a second chance once he gets to know the truth? Franzen Evan Lev And Yahcinth Lehirra Vehandres Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18
Más detallesPautas de Contenido