Dziecko Księżyca

Dziecko Księżyca

  • WpView
    Reads 79,371
  • WpVote
    Votes 1,718
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadComplete Tue, Jul 24, 2018
Opowiadanie w remoncie, zmienione imię głównej bohaterki, opis, możliwe też sytuacje z opowiadania Część druga w związku ze znacznym remontem części pierwszej, również na razie znika. Mam nadzieję podzielić się lepszą wersją mojego pierwszego tworu tutaj już niedługo ;) Keira Griffin jest nastolatką o nieszablonowym imieniu i takiejż osobowości. Nic więc dziwnego, że wszelkie niezwykłe przypadki jakie mogą krążyć we wszechświecie trafiają się właśnie jej. Gdy wpada więc na zabójczo przystojnego nieznajomego, który okazuje się mieć baardzo intrygujące tajemnice, wpada na trop sprawy wywracającej jej życie do góry nogami... 08.07.2016 - #56 O wilkołakach 05.12.2016 - #50 O wilkołakach 08.12.2016 - #41 O wilkołakach 10.12.2016 - #32 O wilkołakach 13.02.2017 - #24 O wilkołakach
All Rights Reserved
#23
hollandroden
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Wampir i wilkołak
  • Tylko zapach Cię zdradzi
  • Do gabinetu, kotku
  • Mój Wilk (zakończone)
  • Czekając na ciebie
  • Mafijny wilkołak
  • Uratuj mnie
  • W pogoni za szczęściem
  • Omega
  • Biały wilk

Carmen znalazła się na polanie w niewłaściwym czasie - a przynajmniej tak myślała. Młoda wampirzyca nie zdawała sobie jednak sprawy, że ten niewłaściwy czas popcha ją wprost w ramiona przeznaczenia, a konkretnie Alfy Richarda - jej przeznaczonego. Wampiry i wilkołaki od lat są największymi wrogami, ale oni nie mają zamiaru rezygnować ze swojej miłości. W końcu to przeznaczenie ich połączyło, więc obydwoje nie mają tu za dużo do gadania. Fragment: "- Nie będę powtarzał, do cholery. Jeżeli tego nie zrobisz, bez wahania cię zabiję - warknął w moją stronę. Jak prawdziwy wilk. A na mojej skórze pojawiły się dreszcze. Czy mi się to właśnie spodobało? Zawsze uważałam się za osobę silną, o silnym charakterze i trudną do zmanipulowania. Teraz jednak moje wcześniejsze przemyślenia zostały solidnie zachwiane, a to dlatego, że jego władczy głos działał także na mnie. Kolejny raz poczułam się jak w tym głupim śnie - moje ciało mnie zdradzało, dlatego nieśmiało podniosłam głowę i zaczęłam sunąć wzrokiem po jego sylwetce aż nie dotarłam do brązowych, błyszczących oczu, w których widziałam swoje odbicie, a to było zdecydowanie ładniejsze niż odbicie w lustrze! Były przepiękne. Takich oczu nie da się zapomnieć, będą mi się śniły po nocach! Zawiał silny wiatr, zagwizdało mi w uszach. Ten cholerny zdrajca najpierw odgarnął moje włosy z twarzy, a następnie ściągnął całą perukę. Cholera jasna! Teraz wszyscy mieli widok na moje fioletowe włosy. Nie wiem, dlaczego, ale jeszcze raz spojrzałam na Alfę. Oboje patrzyliśmy sobie w oczy. Nagle ogarnął mnie dziwny spokój. Jego tęczówki z brązowych, zmieniły kolor na krwiście czerwony. Dwa wilkołaki puściły mnie, a z ust Richarda wydobyło się tylko jedno słowo: - Moja! Cholera, a co z moimi soczewkami!?"

More details
WpActionLinkContent Guidelines