El? Mi Karma...

El? Mi Karma...

  • WpView
    reads 1,968
  • WpVote
    Stemmen 205
  • WpPart
    Delen 45
WpMetadataReadVoor volwassenenLopende
WpMetadataNoticeLaatst gepubliceerd don, jan. 16, 2020
ELLA: 7:30 Pm salí de mi casa ya comenzaba a oscurecer y por cierto parecía que la noche iba a ser bastante movida ya que era sábado pero era algo a lo que ya estaba casi acostumbrada, coloque mis auriculares y automáticamente la música explotó en mis oídos. Luego de caminar un rato, y vaya que fue un largo rato...ya estaba aquí fuera de la puerta de Ruffy. Ruffy era un bar muy conocido en la zona por su gran concurrencia de jóvenes ya que estaba muy cerca de las discotecas, no tarde en entrar y saludar a mis compañeros entre ellos a Max mi mejor amigo que desde una esquina me guiño un ojo, me cambie y tome mi puesto de trabajo el bar comenzó a llenarse y por la mesa que me toco supe que iba a tener una larga noche, y vaya que de verdad lo iba a ser... EL: Siempre tubo lo que quiso, siempre fue rebelde y cretino, chico popular con padre separados y en buena posición económica, últimos años de universidad fiesta, mujeres y desamores. ¿Alguien podrá tocar su corazón?. Los polos opuestos se atraen !
Alle rechten voorbehouden
Word lid van de grootste verhalengemeenschapOntvang persoonlijke verhaal aanbevelingen, sla je favorieten op in je bibliotheek en geef commentaar en stem om je gemeenschap te laten groeien.
Illustration

Je bent misschien ook geïnteresseerd in

  • You are INCORRECT for ME (Editando)
  • Mi vecino; El Heroe // Fumikage Tokoyami x T/N
  • Joyerías Izaro
  • En 1000 pedazos (J. Jungkook)
  • Me enamoré de ella
  • Besos Traviesos ( En Edición )
  • Impossible L♥ve {#2}
  • Second chances

Y ahí estaba yo. Reprochándome la vida mal vivida. Gracias a que todas las chicas de mi edad ya tenían novio y habían tenido su primera experiencia sexual. Pero ahí me encontraba yo. Encerrada en mi cuarto, acostada en la cama. Sin nada que hacer. Envidiando a esas chicas que salían de fiestas toda la noche. Aunque había comenzado la universidad aun esperaba que mi vida me diera un giro de 180°. SI. Así es. Es que tan difícil era poder salir de noche. Tiré mis brazos a los lados en forma de queja. Suspiré mientras podía escuchar la voz de mi madre en el pasillo cantando algún coro de la iglesia. ¿Por qué tenía que ser hija única? Lo digo por ser la única mujer ''mayor'' de sus hijos. Porqué claro que también existía mi hermanito que aun estaba en su colegio. -¡___!- escuché que mi madre decía. Volteé los ojos. Me levanté de la cama y camine rápido a la puerta para así abrirla y mirarle. -Sí, dime.- le dije mirándola. -Deberías salir de tu cuarto e ir a ver si los vecinos tienen una hija para que sea tu amiga.- me dijo y bajo las escaleras, entre otra vez a mi cuarto y cerré la puerta. ''Si claro madre, ya mismo voy a ir de puerta en puerta preguntando si tienen una hija que pueda ser mi amiga'' rodeé los ojos. Y me tire en la cama otra vez. A penas y superaba el hecho de que éramos nuevos en la manzana, o 'vecindario' como lo decía mi madre. Sin amigos, sin novio, sin nada. Así estaba. Y todo por el ascenso de mi padre de trabajo. Saqué mi Ipod y puse mis auriculares. La música comenzó a sonar mientras yo cerraba mis ojos e imaginaba una vida perfecta. Con el chico perfecto. Con las amistades perfectas. Sin embargo mi anterior amiga que según tenía el don de ver el futuro dijo que ''mi vida dará un giro de 180° y todo por causa de un chico'', así que desde ese entonces... no me puedo sacar eso de la mente, y preferiría que ese ''giro'' sucediera lo antes posible. Ya y hasta quería conocer

Meer details
WpActionLinkInhoudsrichtlijnen