UMUDU FISILDA

Azra Aslan ve Ertuğrul Mirzanlı'nın hüzün dolu hikayesi. Hasta bir genç kızın hayat hikayesi..

***
Kemoterapiye girmeden önce gözlerine baktım. Ben ilk defa son kez onun o güzel sarı gözlerine baktığımı fark ettim. En çokta bu üzüyordu beni. Derin bir nefes aldım ve ellerini tuttum. Bu konuşmayı nasıl yapacağımı bilmiyordum ama olur da bana bir şey olursa kendini yıpratmasını istemiyordum.
Ben Azra Aslan ölümüne sevdiğim adamın ölüme gitmeden önce serbest bırakıyordum.
"Biliyorsun uygun ilik bulunmazsa öleceğim ve şuan yaşayacağım acılar yanıma kar kalacak. Saçlarım dökülecek çirkin biri olacağım belki de. Ben seni çok seviyorum. Seni bu kadar çok sevdiğim için tedavi sürecim de yanımda olmanı istemiyorum.Çok büyük bir şey istiyorum senden ama lütfen ayrılalım. Bu süreçte seni yıpratmak istemiyorum." dedim. Ellerini öyle sıkı sıkı tutuyordum ki belki de bu onun son sıcaklığını hissedişimdi. İçimden defalarca özür diliyordum. Onu yarı yolda bırakmayacağıma söz vermiştim ama ilk zorlukta onu bırakıyordum. Ölüyordum işte ne yapabilirdim ki?

***