Story cover for Fall by ClaireBalagat
Fall
  • WpView
    Reads 16
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 2
  • WpView
    Reads 16
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 2
Ongoing, First published Mar 04, 2016
Umahon sya sa tubig at sa di ko malamang dahilan ay parang tumigil ako sa paghinga at pakiramdam ko ay nawala ang lahat ng taong naghihiyawan sa paligid.


Napahawak ako sa dibdib ko at nagtataka kung bakit Bumibilis ang tibok nito at parang nakakaramdam ako ng mga lumilipad na bagay sa tiyan ko na hindi naman normal na nangyayari sa akin.



 Natauhan ako sa mga nangyayari sa paligin ng makita kong sumulyap sya sa akin. Lumabas ako ng gym dahil tapos naman na ang laban at umuwi sa aming bahay at inialis nalang sa isip ko ang nangyari ngayong araw.
All Rights Reserved
Sign up to add Fall to your library and receive updates
or
#65collegelife
Content Guidelines
You may also like
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2) by Juris_Angela
17 parts Complete
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.
You may also like
Slide 1 of 8
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2) cover
The Runaway Girl [COMPLETED] cover
Should I Accept Him Again? [Completed] cover
Midst of Chaos cover
My Rebound Guy cover
Be Mine Forever (COMPLETE) cover
Almost Paradise cover
moon's first heart break cover

Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)

17 parts Complete

"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.