Yorgun

Dijital bir kalenin çıkmaz sokağında saklambaç oynuyorum heryerdeler kendilerini ne zannediyorlar bunu bana neden yapıyorlar neden ben diyorum girdim çıkamıyorum...bütün hesapların heck hayatımı durma aşamasında kısır. Beni ben yapan tüm özellikler kayıp ruhum bedenim tehdit altında korku tavan. mücadele içinde ve yorgun bilinemeze yürüyorum güvensiz ama inanılmaz. ..
Insanlara olan güvenim yok çok
acı ilerlemek güç. Kısır döngü çöküp kaldım yadirgamiyorum bunca pisliği içinde uyumak ürkütücü. Birine güvenmeli ne olursa olsun vicdanına hesap veren birine adama, insana ...belkide sadece kendime başlamam gereken noktayla çözmek gereken düğüm arasında ,akla karanın tam ortasinda hakimi olmam gereken bir hayatim var. Ve rezil eller arasında akıp giden hayatım durun diyemiyorum çaresiz yorgun...