Kalbin Direnişi

Babasının intikamını almak için her yolu deneyen ve başaran ama yeni ve daha büyük bir belaya bulşatığını bilmeyen
Dolunay Seren.

Kendi halinde bir gençlik geçiren ama bu tehlikeli ve her belayı kendine çekip kendi karanlığında ki ışığını bulduğunu sanan
Çağkan Uzel.

Bakışlarını yere çevirdi ve ellerini pis ve küflenmiş zemine koydu.
"Biliyor musun?" Dedi tek elini belinin ardına koyarken.
"Bu bok çukurundan kurtulduğumu sanıyordum." Dedi sesi öfkeliydi.

Alaya almak istesemde bu cümlesine sessiz kalıp pür dikkat dinledim onu.

Kafasını bana çevirip konuşmaya devam etti.
"Ama, senle anladım ben bu bok çukurundan kurtulamadığımı."
Kaşlarını çatmıştı.
"Nasıl, nasıl anladın."
Gülümsedi ve ellerini yerden çekip bu sıkışık yerde bana doğru döndü.

"Çünkü karanlık gecemi çelimsiz ışığınla aydınlattın ve suratıma gerçekleri vurdun."
Yutkundum. Gözleri oldukça korkunç duruyordu.
"Bu bizim hikayemiz."Dedi.
"Bu iki kalbin direnişinin hikayesi."

Cinsellik İçerir.