Ayrılık

Ölümü hiç bilmezdim ben ...
Taki o güne kadar herkes bayram olacağı için sevinirken ben yada bizim ailemiz çok mutsuzdu . Çünkü canımın bir parçası yoğum bakımdaydı . Onunla birlikte (anneannemle ) sanki bizde ölüme doğru gidiyoruz . Biz bayramlıklarımızı almış mutlu bir bayramı hayal ederken ...
Ananemin hastalandığını öğrenmiştik ...
Her gece Kur'an okuyor dua ediyorduk...
Yani o Ramazan Bayramı bizim için çok kötü geçti. Hâlâ inanmıyorum bizi bırakıp gittiğine ...Biz mışıl mışıl uyurken o gitmişti .
Bizi bırakmıştı ... Biz yani torunları iyileşeceği umudundaydık...Kimse inanmadı ... Iyi ki de inanmamışlar ... O gece biz nedense çok büyük bir mutlulukla uyumuştuk ...

Gece saat 05.00 civarı ağlama sesiyle uyandım . İyi ki de uyanmışım.Sobanın kenarında büyükbabam ağlıyordu ( ben büyükbabamın ağlamasına dayanamam) hemen yanına gidip ne olduğunu sordum . Bana
- Canımın içi gitti yavrum , dedi
Önce şaka dedim
- Keşke şaka olsaydı , dedi
Ama değilmiş..