KAYBEDİLENLER

-Peki nasıl bu kadar iyi oynayabiliyorsun?
Bu sorusunun üstüne bende bardağı kafama dikmiştim. '' Anlatayım o zaman Durukan bey '' dedim . oda boşalan bardakları dolduruyordu. Önce gözüm ormana kaydı. Sonra derin bir nefes aldım.
-Uzun olacak.
-Ben dinlemeye hazırım.
Onaylar şeklinde başımı salladım.
-Öncelikle dediğim gibi hiç biri kolay değildi.Hem de ilk gece hiç kolay değildi. İşte ben o gece gerçek toprağı kaybettim. Gerçekten hayat dolu olan birini kendi ellerimle mezara gömdüm. Gözyaşlarımla kendi cenazeme katıldım .Düşünsene birini çok seviyorsun ve ona sonsuz güveniyorsun. Peki ya sonucu ; milyonlarca cam kırığı. Ve o cam kırıklarının her birinin vücuduna battığını düşünsene.En çokta kalbine battığını param parça bir hal aldığını. Tarifi var mı o duygunun acının . Eğer tarifi var ise de ben bulamıyorum. Vücudun da gezen yabancı ellerin. İstemediğin öpücüklerin teninde dolanması. Bunların tarifi yok ki. Bir hayvanın altında yaşadığın işkencenin bir tarifi yok. Önce kendinden tiksiniyorsun. Kendini temizlemeye çalışıyorsun ama olmuyor onun bıraktığı lekeler çıkmıyor.......

Arkadaşlar hikayemde düzeltilmesi gereken yerler var biliyorum ama bunu hikayem final yaptığı zaman yapacağım.Ondan önce yapmayı düşünmüyorum.