SEN!...

Senden önce mutluluk diye birşey varmıydı? Bilmiyorum, ama senden sonra biliyormusun gerçekten gülüyorum içten gülüyorum. Mutluluk hepimiz için farklı tanımlanan bir duygu. Ama benim için tek bir kelime " sen " di. Yani belki ben ötle zannediyorum. Çünkü seni tanıdıktan sonra tam mutlu olamadım.
Sen beni sevmedin.
Acı çektim ama biliyormusun, iyiki tanımışım seni. Onca şeye rağmen seni görmem yetiyor tüm kötülükleri unutmama. Bir gülümsemenle kopuyor bağlantım dünyayla. Olsun azıcıkta olsa mutluyum diyebiliyorum. Nedense yaşadıkları düşünüyorum hemen doluyor gözlerim. Süzülüyor pembe yanaklarımdan 2 damla yaş. Sen düşün neden? Herşeye rağmen hala umutluyum. En ufak şeylerden mutlu oluyorum. Kimseye karşı bir beklentim kalmadı senden başka. kim bilir çok geçmeden belki seversin diye düşünüyorum... Elimden tutar, mutlu oluruz birlikte. Ama nerde... Hep sen başkalarıyla mutlu ol beni görme. Niye görsün ki? Hani dedim ya bazen düşünüyorum diye, ya herşey yolunda olsa, keşke...