Los Pensamiento De Una Dark

Los Pensamiento De Una Dark

  • WpView
    MGA BUMASA 109
  • WpVote
    Mga Boto 6
  • WpPart
    Mga Parte 9
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Thu, Apr 7, 2016
Dicen que estas loco Dicen que esta loco Te llaman estúpido, inútil,te dicen que no vales la pena Ahora estas caminando así atrás , aun lugar que llamas hogar pero te sientes tan sólo Los mismos golpes hirientes, en tu lugar mas oscuro En tus oídos vírgenes los comentarios que hacen Y si ellos,si ellos realmente supieran del dolor Que haces en tu habitación para ocultar en dolor Apuesto que sus mentes cambiarían Apuesto que sus mentes cambiarían Cambiarían... Si supieran del dolor Cambiarían... Yo creo en estas cicatrices Creo Suicide room
All Rights Reserved
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • Know me inside <<Conoceme por dentro>>
  • 𝐂𝐨𝐧𝐟𝐥𝐢𝐜𝐭𝐨𝐬 𝐲 𝐒𝐚𝐥𝐯𝐚𝐜𝐢𝐨𝐧𝐞𝐬 : ᵐᵘˡᵗⁱˢʰⁱᵖᵖˢ : FINALIZADA ✅✅
  •  La Suicida es una Asesina/ Libro 1 Trilogía Psicópata  [COMPLETA]
  • ~A Second Of Happiness~
  • "5 Dinamitas, El regreso"
  • 'B.I.T.C.H.' (One Direction & Tu)
  • SLIDE {PSYCHO} K.T.H

Una tragedia familiar, un misterio sin resolver, muchas preguntas y ninguna respuesta...nueva vida, nuevas amistades..nuevas mentiras... Sentimientos encontrados, verdades dichas, mentiras rotas, secretos guardados. Todos hablan y nadie sabe nada. ¿Que pasa? ¿Que no dicen? ¿Mienten? o no, ¿Le creo? o no... ¿Realmente le importo? O solo me usa, ¿Le cuento? O me guardo más? Como dije, muchas preguntas, y ninguna respuesta. ☆••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••☆ Fue tu culpa... Por vos es que lo mataron... Tú culpa, no de él, no hiciste nada. Me desperté, era todo un sueño, más que eso pesadilla. Estaba transpirada, con los ojos mojados, como si hubiese llorado mientras dormía. Era la culpa que me agobiaba, vaya a donde vaya, esté donde esté, esta, me atormentará siempre. -No fue mi culpa. Me afirmé con una lagrima cayéndose sobre mi mejilla. Yo sé que no fue mi culpa, lo sé, pero...pude haberlo evitado, y cuando lo pienso me doy cuenta que si algo hubiese hecho o si quiera dicho, hoy estaría conmigo.

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman