Menfaatin Bedeli

Bir elimde kitabım, diğerinde kahvemle beraber masamda oturuyordum. Dışarıda yağan yağmurun sesi ve hafif aralık olan penceremden gelen rahatlatıcı hoş kokuyla gevsemistim. Evimin ışıkları kapalıydı. Karanlığı aydınlatan tek şey yanı basımda kesik kesik yanan lambamdı. Kitabın en heyecanlı yerindeyken arkamdan gelen tıkırtı sesiyle arkamı döndüm. Bembeyaz yüzü ve yırtılan kirli kefeni vücudundaki morlukları ön plana çıkarmıştı. Ama bu mümkün değildi o ölmüştü. Burada olması imkansızdı.

"Anne...sen...sen...nasıl burada olabilirsin?. Sen ölmüştün. " dedim korkuyla. Gözlerini , gozlerime kenetleyip paytak adimlarla bana yaklaştı. Korkuyla biraz geriye kaydım. Buz kesigi elleriyle elimi tutup zorlukla kısık sesle konuştu.
"Bu gece mezarımda senin evine gelen bir yol açıldı.."