Dom Spokojnej Starości

Czym żyje człowiek płynący swoim nurtem? Jedynie nieświadomością i niepojęciem życia ludzkiego. Jest twardo osadzony w swojej osobie. Dopiero po poznaniu doświadczeń i historii innych, zmienia swój światopogląd.

Wydawać mogłoby się, że ciągłe słuchanie opowieści umierających ludzi jest przerażającą wizją spędzania wolnego czasu - moją rzeczywistością.
Stereotypy zapyziałych staruszków często są pokryte faktami, sama spotykam się z ich krytyką. Wymyślone historie innego pokolenia, ich niespełnione marzenia lub prawdziwe przeżycia - wszystko zawiera w sobie morał, pewnego rodzaju pouczenie. Wystarczy tylko posłuchać i wcielić się w ciało tej osoby.

Nazywam się Ruthie Levithan i codziennie odwiedzam
„Dom Spokojnej Starości"