Hayatın Çelmeleri

Hayat,bazen çok büyük çelme atabiliyor .Bildiğini yanlış yaptırabilir ,sevdiğiniz ,sevmeye çalıştığınız,unutmaya çalışıp ta unutamadığınız ve bilmiyorum' ki elbette unutmaya çalıştığınız olaylar kişiler vardır buda hayatın en küçük çelmesidir.

Çiçek bahçesinde onunla karşı karşıya oturuyorduk.Sonra yürümeye başladık ilerledikçe ilerledik, uzun bir yolda kuşların cıvıltısı vardı. Sonra uçurumun dibinde durduk, esen rüzgarın sertliği ince tenini uçuracak gibi duruyordu yaklaştıkça kalbimdeki korku ve tek kelime gözlerini son gördüğüm o an .Ve bir çığlık "Anne beni bırakma"...

Onu kaybedeli iki yıl oldu.Onun yokluğu her geçen gün biraz daha acı ,biraz daha gözyaşı ve biraz daha içimin kan ağlamasıydı. Onunla geçirdiğim gün rüya gibiydi.