Çikolata Kahvesi

"Seni seviyorum."

"Bunun bi önemi yok."

Aklını kaçıracaktı Ada'm ilk defa böylesine körkütük aşık olmuştu. Fakat anlamıyordu aralarında ki engeli kız da seviyordu. Bakışlarından kendine gülüşünden anlıyordu Ada'm hissediyordu. Arada ki o lanet olasıca engeli kaldıracaktı. Her ne olursa olsun yapacaktı bunu aşkı için yapacaktı...

"Sen" deyip derin bir nefes aldı. "Sen sevmiyor musun?

Eğer gözlerini kaçırıp sorusuna dalga ile cevap verirse seviyor diyordu Ada'm içinden

Kız önce şaşırıp kalsada gülmeye başladı daha sonra

"Kim kendini sevmez komik olma istersen." Kahkası eşliğinde verdiği cevaptan memnun kalmıştı Ada'm.

Çünki artık emindi tanıyordu kızı böyle sıkıştığı anlarda hemen dalgaya alıyordu.

Ama bu sefer öyle olmayacaktı. Kızı bırakmayacaktı. Arkalarında ki duvara yasladı kızı İz ne kadar çırpınsa boşa Sıraç bırakmamaya niyetliydi.

Aralarında ki mesafe azaldıkça nefesleri hızlanıyordu.

"Seni seviyorum de!"

"Sevmiyorum Allah'ın cezası!!"

"Seviyorum de!"

Sabrı taşmıştı artık hiç böyle şeyler yapacak bir Ada'm değildi fakat dayanamıyordu attık kızın boşa inadına sinir oluyordu.

"Bırak beni yoksa bağırırım."

"Bağırmana gerek yok Can'ım sessiz söylesende olur yada sen bilirsin Nasıl istiyorsan."

Sıraç'ın kendisini takmadığını görünce daha çok sinirlendi bağıracaktı aklına koymuştu. Tek Kaş'ını kaldırıp Ada'ma meydan okurcasına baktı.

"İmdaaattttt"

Bu kız Ada'mın sınırlarını zorluyordu. Şuan aklından geçen şey ya kızı daha çok bağırtacaktı yada susturacaktı.

Eğilip kızı öptü...