SonSuz

SonSuz

  • WpView
    Reads 178
  • WpVote
    Votes 12
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jul 3, 2016
WpInfo
Fiction
Romance
"Ben sana istediğini veremem." dedim sesimdeki çaresizliği saklamaya çalışarak. Gittikçe sinirleniyordu, "Peki ben ne istiyormuşum?" Derin bir iç çektim, içime çektiğim soğuk nefes içimi yakıyordu "Sen sonu olmayan bir sonsuzluk istiyorsun. Ama ben ancak senin sonsuzluğuna son olabilirim. Sonsuzluğun sonu..." "Sonsuzluğun içinde ki son..." dedi söylediğimi tekrarlayarak gözlerinin dolduğu bariz ortadaydı. ### Bu hikayede imkansızlıklarınızı uçurumdan sonsuzluğa sürükleyecek, siz de ardından sürüklenmemek için tek imkanınıza sığınacaksınız. Her sonsuzluğun bir sonu var mıdır? Yoksa her son bir sonsuzluk mudur? -03.07.16
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines