Karanlık ŞEHİR

Yeni bir sabah uyandım
Pencereyi açıp
Şehrin utandığım havasını çektim içime
Güneşin yansıttığı ışığı penceremin kirli tarafından
Gülümserken yakaladım
Biraz sonra bir ses geldi iki karış öteden
Şehrin sessizliğini aldı bir anda
Kendi kadar büyük bendi kadar küçük bir serçeydi
Mirildanirken.kocaman bir çığlık ile irkildim sanki
pencereyi örtüp üstümü giyinmeye başladım cebimden düşen paralara baktım ve içimden bugünde senin sonun gelecek biliyorum ama herşey için bir başlangıçta sensin dedim
Kapıyı açtım otomatik lambanın beni görüp yanması içimde bu karanlık şehirde görülmeye değer en büyük ışıklardan birtanesiydi
En sonunda dışarıya attım kendimi
Güneşin doğuşu ile sadece sokak hayvanlarının sesleri hirpaliyordu kulaklarımı
Derin bir nefes Alıp karanlık şehirde ilerlemeye başladım.
(Devamı gelecek)