Mutsuzluğun Son Perdesi

Kalbimde öyle müthiş bir sızı hissediyordum ki 'geçmez bu sefer bu acı bu boğazda düğümlü kalacak.' diyordum öyle de oldu. Günler geçtikçe daha kötü oluyordum onu düşünmediğim bir an bile yoktu olamazdı da zaten. Ona hiç dokunmadım hiç doya doya gözlerine bakamadım ama biliyordum beni seviyordu. 'İşte bu sefer olacağız.' diyordum başka bir engel çıkıyordu. Sanki kader bizim ikimize düşmandı o zaman kaderden nefret ettim. Onu bir kere görüp sarılmak için canımı feda ederdim ama olmayacağını bildiğim hayaller kurmak gereksiz geliyordu. Onu 873 gündür görmüyordum. Beni son gördüğünde saçlarım çeneme geliyordu şimdi belime yaklaşık 14 kilo kadarda vermiştim. 20 yaşında toy bir kızken şimdi 22 yaşındaydım. Bu iki yıl beni öylesine değiştirmişti ki acaba onu da değiştirmiş midir ? Beni gibi acı duyuyor mu ? Yoksa kendine hemen başkasını bulmuş mudur ? Bunları düşünürken adeta kıvranıyor yerimde duramıyordum. Duvarlar üstüme üstüme geliyordu. Canım yanıyor nefes alamıyordum.