Upod na Sapatos

Alam ko pagod na yang mga paa mo sa walang hintong paglalakad, parang puso ng tao kahit pagod na mag mahal, masaktan pero patuloy parin nag mamahal sa taong hindi siya kaya mahalin ng tama, Alam ko pagod na yang mga paa mo sa paghahanap ng mga sagot sa bawat hakbang ng iyong mga paa. Alam kong upod na ang sapatos mong panangga sa iyong paa sa mga batong ka'y talim at sa mga lubak na ka'y lalim. Parang pag ibig lahat ng masakit sinalo mo lahat ng luha pinatak mo pero ung puso mo patuloy pa rin umaasa sa panahong nilamon na ng kahapon Kaya hayaan mong bilhan nalang kita nang isang bago simula, isang sapatos na ka'y tibay walang anomang bagay ang makakasira. Parang tunay na pag ibig na nakamit walang sino man ang pwdeng maki apid At hayaan mong payuhan kita, na wag ng balikan ang mga nahakbangan na dahil nandito ako sa oras na kailangan mo ng makakasama humakbang , dahil ang mga batong natapakan mo na ay nadurog at dumami, at hindi na muling kayang buuin halika mag simula tayo muli humakbang at bawat batong haharang kapit kamay tayong dalawa dahil mas masakit ang mararamdaman sa mga butil ng batong kay talim at mga lubak na mas lumalim kung isa mo lamang ito tatahakin. Hayaan mong ituro ko sayo ang daan na patag, at kung makarating ka na sa paroroonan mo ay hubarin ang sapatos na akin ibinigay, at hayaang damhin ng mga paa ang makinis na lupa, hayaan makahinga. Dahil alam ko, matapos maglakad mga paa'y nangangatog, hayaan mo lang damhin ang tubig na aagos sa mga paa mo, at malalaman mo kung bakit sapatos lang ang naitulong ko.

"Sapatos"