Zamana Karşı

Reads 712
Votes 109
Parts 4

Ongoing

Last published Sun, Feb 14, 2021

Aynadaki yansıma bana ait değildi. Soğuktu, ürkütücü ve sessizdi. Kan donduran bir sükut sinmişti her yana. Karanlık bir kakke gibi şarkın üzerini örterken varlıklarını ölümsüzleştiren ay üzerime uluyordu. Aldığım kuru nefes kesik kesik dudaklarımdan dökülerek karanlık koridorda yankılandı. Boğazımdan kademeli olarak ilerleyen hıçkırıkları def etmek için yine ellerimle ağzımı sımsıkı kapattım. Zaman kavramı sonsuz bir inzivaya çekilmiş gibiydi... Ölüm hiçbir ayrım gözetmiyordu ve onun tek çıkış yoluysa ölüm karşısında durabilmekti. Ölmemi istiyor, kabulleniş istiyor, kan istiyor, göz yaşı istiyor ve istediğini alana kadar durmayacaktı.

#416

psikoloji

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.