Muaf

İlerlerken kolumdan çekilip çıkmaz sokağa çekilmemle bir an durgunlaştıysamda bu beni şaşırtmamıştı. Karşıma büyük ihtimalle az önce bana bakan serefsizlerden biri çıkacak ve ahlaksız tekliflerinde bulunacaktı. Aklımdan bunun gibi düşünceler geçerken arkamı dönmemle o tiksindiğim tanıdık yüzle karşılaştım. Yeni kesilmişti sakalları. Zaten hiç uzatmazdı. Çayı şekersiz içerdi mesela ama kahvaltıda mutlaka şeker kullanırdı. Alerjisi olduğu için burnu silinmekten gene kızarmıştı. Uyumadan önce de yanına bir sürü peçete alırdı zaten. Her zerresini her ayrıntısını bildiğim adam benim hakkımda hiçbir şey bilmeden dikiliyordu gene karşımda. Kısık çıkan sesiyle adımı tekrarladı.

"Nuray, kızım!"