KİMİM BEN

Nasıl bir karanlıktayım en dipteyim şimdi yabancılaştım herşeye yavaş yavaş zamana meydan okuyorum şimdi ölümün kıyısındayım geçte olsa anladım kendimi küçücük sevgiye muhtaç olan biriyim hani şu elinden çikolatası alınmış bir çocuk gibi artık alıştım kadere yenilmeyi unuttum gülmeyi hayatımda yeri doldurulmayacak gülücükler ben zamana bırakıyorum zaman ise hayatımdan alıyor geçiyor be zaman ne yaparsan yap tutunacak bir el yok sesini duyan yok çığlıkların seni hayattan biraz daha koparıyor susuyor gibiyim artık bir damla daha herkes kendini koymuş yüksek yüksek yerlere biz hâlâ en dipte yalan ulan bu dünya ne öldürdü ne bir gün güldürdü insan mutlu olmadan gülmeden de yaşıyormuş bak mesela ben mutluluk sadece dünya üzerinde bir kelime bazen mutlu olmaktan bile korkuyorum ben kendimi ararken kaybettim zaten mutlu olmak pek benim işim değil.