,,The secret angel"

Rozdział ,,I" ,,Odkryta tajemnica"
-Dziś dzień moich osiemnastych urodzin. Na przyjęcia przyszli wszyscy moi koledzy i koleżanki z klasy. Jaka jestem szczęśliwa. Gdy impreza się skończyła mama i tata chcieli ze mną porozmawiać.
Poszłam na taras gdzie czekali na mnie rodzice. Usiadłam na huśtawce i zaczęli mówić.
-Więc.. mieliśmy ci powiedzieć..w dniu twoich osiemnastych urodzin..., że zostałaś adoptowana. - w tym momencie zamarłam ze strachu i smutku. Nie mogłam powstrzymać łez. Natychmiast wybiegłam z domu. Pobiegłam w stronę lasu nie zwracając gdzie idę, i w która stronę skręcam. Była przygnębiona całym wydarzeniem. Błądziłam przez resztę wieczoru nawet nie mogłam znaleźć drogi powrotnej. Gdy szłam dróżką niedaleko zobaczyłam dwóch chłopaków. Jeden był ubrany w biały garnitur, a drugi w czarny. Jednak nie mogłam zobaczyć ich twarzy, ponieważ zlewały się z ciemnością lasu. Po chwili jeden z nich spojrzał na mnie. Ja przestraszona oparłam się o drzewo i zakryłam moja twarz rękoma. Z przerażeniem czekałam co się stanie. Chwilę potem usłyszałam kroki. Były coraz głośniejsze, a moje tętno wyraźnie wzrosło. Nagle ktoś zdjął ręce z mojej twarzy i spytał:
-Co dziewczyna robi sama w lesie? -przerażona przez chwile nie odpowiadałam.
-Ja...ja się zgubiłam. - rzuciłam niepewnie.
-Chcesz to pomożemy ci znaleźć drogę do domu?- spojrzałam na nich i ujrzałam piękną twarz chłopaków. Chłopak w białym garniturze miał włosy czarne
jak węgiel, a oczy zielone jak trawa skropiona rosa o poranku. Drugi chłopak
w czarnym garniturze miał włosy białe jak śnieg w którym odbija się światło dnia, a oczy błękitne jak ocean.
-Naprawdę? - oczy zeszkliły mi się łzami.
-Tak! Ale czemu tak piękna dziewczyna jest sama w lesie?- Spytała chłopak
w bieli.
-Pokłóciłam się z rodzicami po tym jak dowiedziałam się, że jestem adoptowana. -poczułam ulgę. I z jakiegoś powody