B.A.L.

Herşey iki okulun kavgasıyla başlamıştı.
Atakol-Koşuyolu Kolejleri
Kim bilebilirdi ki en nefret ettiği insana aşık olabileceğini.
*********
"Biz diye birşey olamaz."diye bağırdım karşımda durmuş bos bos bana bakan Çınar'a.
" Çünkü ben şımarığım." başımı iki yanıma salladım .
"Çünkü ben çocuklarla eğlenirim oynarım. Herkes merdivenleri teker teker inerken ben inemem öyle. Sırtına atlarım beraber düşeriz. Ya da öyle çifter çifter atlaya zıplaya inerim işte. Mesela yürüyen merdivenlerden tersten de çıkabilirim. Yemek yarışı da yaparım hatta yemek yerken de gülerim. Fotoğraf çekinebiliriz. Ama ya dil çıkartırım ya da dudaklarımı büzerim. Düzgün bir fotoğrafım yoktur. Sinemadayken kahkaha atarım herkes bana baksa da devam ederim. Öyleyim işte."titrek bir nefes aldım.
"Ya sen "dedim omuzlarımı silkerek."Sen çocuklardan nefret edersin Çınar." duraksadım. " Ama ben hala bir çocuğum"cümlemi bitirdiğimde derin bir nefes aldı ve o tapılası dudaklarını araladı.
"O zaman çocuk olmayı öğret bana"