Son Kuşlar

Vaktiyle bu Ada 'ya , bu zamanda kuşlar uğrardı.
Cıvıl cıvıl öterlerdi .Küme küme bir ağaçtan ötekine konarlardi
İki senedir gelmiyolar.
Belki geliyor da ben farkına varmıyorum!
Sonbahara doğru birtakım insanların çoluk çocuk ellerinde bir kafes ,
Ada'nın tek tepesine doğru gittiklerini gördüm İçim ciz ederdi
Büyüklerin ellerinde birbirine yapışmış, acayip çomaklar vardı.
Bunlar bir yeşil meydanın kenarına varır , ufacık bir dalın her dalına ökselerini bağlarlardi. Hür kuşlar, kafesteki çağıran kuşun furyası , dostluk., arkadaşlık, yalnızlık sesine doğru küme küme gelirler .
Çayirlikta bir başka ağacın gölgesinde birikmiş çoluklu çocukluktan adamlar , bir müddet yavaş yavaş yürürlerdi. Ökselerini kurtulmus dört beş kuş, bir başka ökseye doğru şimdilik uçup giderken birer damlacik eseriyle birer tabiat harikası olan kuşları toparladı. Hele bir tanesi vardı, bir tanesi . Çocukları bu işe seferber eden de oydu.

DEVAMINI BEKLEYİN ŞİMDİLİK BU KADAR :) :):):):)