ELMA Ağacı

Uzun zaman önce, küçük bir erkek çocuğunun çok sevdiği ve çevresinde her gün oyunlar oynadığı büyük bir elma ağacı vardı. Çocuk ağacın tepesine tırmanır, elmalar koparıp yer ve ağacın gölgesinde uzanıp kestirirdi. Çocuk ağacı sever, ağaç da küçük çocukla vakit geçirmekten çok hoşlanırdı.
Günler aylar birbirini kovaladı ve çocuk büyüdü. Artık her gün ağacın çevresinde oynamaya gitmiyordu. Ve bir gün, tekrar çıkageldi. Ancak bu kez üzgün görünüyordu ağacın eski dostu. Ağaç, "Hadi gel ve yine oyunlar oyna çevremde" dedi. "Artık çocuk değilim ve ağaçların çevresinde oynamayı bırakalı çok oldu." diye yanıtladı arkadaşı ve iç geçirerek devam etti: "Oyuncak istiyorum ama oyuncak almak için param yok." Ağaç hemen bir çözüm önerdi: "Maalesef benim de param yok" dedi. "Ama tüm elmalarımı alabilir ve onları satabilirsin. Böylece oyuncak için gerekli olan parayı çıkarmış olursun." Çocuk heyecanla kabul etti bu öneriyi. Hızlıca tırmandı ağaca ve tüm elmaları tek tek toplayarak, gülümseyerek ayrıldı oradan. Ağaç, onun elmaları topladıktan sonra dönmemesine çok üzüldü.
Ve bir gün genç bir delikanlı olarak döndü çocuk. Ağaç heyecanla, "Hadi gel ve yine oyunlar oyna çevremde" diye seslendi. Delikanlı yanıtladı: "Oyuna harcayacak zamanım yok" dedi. "Ailem için çalışmam gerekiyor. Ve barınacak için bir eve ihtiyacımız var. Yardım edebilir misin?" Ağaç, "Hiç evim yok ki" dedi. "Ama eğer istersen, dallarımı kesebilir ve bir ev yapabilirsin." Genç adam, elma ağacının tüm dallarını kesti ve gülümseyerek ayrıldı yanından. Ağaç, onu mutlu görmekten hoşnuttu ama... Genç adam yine dönmedi. Ağaç yine üzgün ve yalnız başına kalakalmıştı.
Derken... Sıcak bir yaz günü, adam ağacın yanına gitti.