İSTANBUL

Bu hastane için fazla diye geçirdim içimden. Neden buradaydı acaba , o ise ayrı bir ironi.

''Sanırım buraya geldiğinden beri ilk defa gülümsüyorsun.''

O kadar dalmıştım ki kime dediğini bile anlamamıştım. Başımla odayı taradığımda bana dediğini idrak edip güldüm. Ne yani ona bakarken gülümsemiş miydim?

''Deli değil miyiz? Neye güldüğümüz sorgulanmamalı bence''

Hani böyle pat diye bir laf söylersinde ve sonra o lafın coolluğunu tartıp kendini alkışlamak istersin ya işte o durumu yaşamıştım şuan. Aslında deliliğin en güzel tarafı buydu, kimse sana neden güldüğünü ve neden salakça bir haraket yaptığını sorgulayamazdı çünkü hep aynı açıklamaya kavuşurdu: deli o.

Sevdim bu deliliği.

''Öyle ama, dalıp gitmiştin.'' Diyip karşıma oturdu. ''Hep şöyle derler ya ' kafan güzeldir, ya da kafandaki' bu düşünceyi hatırladım sana bakarken''