SOĞUK DÜŞ

Nitekim aşk kaçıyordu. Hınzırca çöktüğü her köşe başını bir sel kaplıyordu. Bir kaç sahte gönülden başka hiç kimse inanmıyordu terkedişlerin çaresizliğine. Kaçmak yıpratıcıydı her bedende. Ufaktan başlayan bir şiir ezgisi yankılanmalıydı. Soğumaya bırakılmış bir düş içinden usulca kalplerimize sızan birkaç şiir melodisi. Bizi kendimize daha da yaklaştıran o paramparça gecede yediğimiz yağmurun ihanetiyle kalplerimizi dizginleştiren sonsuz bir anlam limanına ihtiyacımız vardı belki de. Haklı olabilirdiler. Sahte kelimelere ithaf edilen her yeni aşk için de bir kaç damla merhamet dokundurulabilirdi ucundan, gözlerinin gölgesinde. Velhasıl uzadıkça uzayan bir avuç şiir yayımlanmalıydı gönüllerde.
Sadece şiir...