Story cover for The First Love (Justin Bieber)  by Magda0904
The First Love (Justin Bieber)
  • WpView
    Reads 1,900
  • WpVote
    Votes 155
  • WpPart
    Parts 18
  • WpView
    Reads 1,900
  • WpVote
    Votes 155
  • WpPart
    Parts 18
Ongoing, First published Mar 20, 2016
Δεν ξέρεις πως είναι να ζεις μέσα στην φτώχια. Δεν ξέρεις πως είναι να σε διώχνουν οι γονείς σου επειδή επέλεξες στα 20 σου χρόνια να κάνεις μια δουλειά μου δεν είναι αξιοπρεπές.  Όχι δεν ξέρεις. Δεν ξέρεις πως είναι όλο αυτό. Έχω ζήσει τα χειρότερα παιδικά χρόνια. Όχι από άποψη εγκατάλειψης ή οτιδήποτε άλλο, αλλά από θέμα οικονομικής κατάστασης. Μου έχουν λείψει τόσα πολλά πράγματα.... Επιτέλους όμως μπορώ να βγάζω τα δικά μου λεφτά με τον δικό μου κόπο. Μπορεί να μην είναι αρκετά χρήματα αλλά συνεχίζω τις σπουδές μου που με τόσο κόπο και δουλειά άρχισαν να χρηματοδοτούν οι γονείς μου. Δεν ξέρετε πόσο τους αγαπώ...  Τους αγαπώ πολύ..  Όμως τα λόγια τους με πλήγωσαν... Αλλά δεν έχουν άδικο.. Δεν έχουν καθόλου άδικο.. Τους απογοήτευσα..
All Rights Reserved
Sign up to add The First Love (Justin Bieber) to your library and receive updates
or
#45story
Content Guidelines
You may also like
My teacher became my enemy  by BlindCruelSociety
72 parts Complete
"Να σε ρωτήσω τι κανεις;" έκανα τρία βήματα προς τα πίσω ενώ αυτός ερχόταν όλο και πιο κοντά μου. "Σαν τι σου φαίνεται να κάνω;" Χαμογέλασε πονηρά. Όταν χαμογελάει έτσι με αγχώνει από την μία αλλά από την άλλη θέλω να τον χώσω καμιά μπατσα. "Επίσης που πήγε ο πληθυντικός αριθμός;" πλέον είχε φτάσει η πλάτη μου να ακουμπάει σε ένα θρανιο. Ήταν επικίνδυνα κοντά. Άρχισε να με κάνει να νοιώθω νευρική και να μην μπορώ να σκεφτώ τίποτα άλλο από το ότι είναι μπροστά μου. Που εφτασα; Πριν λίγο καιρό δεν γινόταν αυτό. Τώρα γιατί τον σκέφτομαι έτσι; "Πολύ αέρα έχεις πάρει μικρη" πριν προλάβω να αντιληφθώ το τι είπε είχε ακουμπήσει τα χείλη του στον λαιμό μου. Δεν έκανε έντονες κινήσεις και φαινόταν αυτό ότι το έκανε επίτηδες. " Α-Ασε με..." Προσπάθησα να απομακρυνθω αλλά το σώμα μου δεν ανταποκρινοταν. "Εγώ δεν σε κρατάω. Εσύ κάθεσαι. Μήπως το θέλεις αυτο;" ρώτησε και ένοιωθα το σατανικό του χαμόγελο μόνο και μόνο από την φωνή του αλλά και το ότι τα χείλια του ήταν πάνω μου την εικόνα αυτή την έκανε πιο έντονη. "Τελικά είσαι τόσο πονηρή" και με αυτή την φράση απομακρύνθηκε ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΡΑ;!
Narcissist's Empire by printedthoughtss
61 parts Ongoing
Δεν είναι πάντα οι κακές αποφάσεις που σε καταστρέφουν. Μερικές φορές αρκεί μονάχα να βάλει το χέρι του το σύμπαν το ίδιο... και ξαφνικά βρίσκεσαι παγιδευμένη στα μάτια του λάθος ανθρώπου. Ο Αχιλλέας δεν είναι απλά λάθος. Είναι η απόλυτη συνταγή καταστροφής: νεύρα, εγωισμός, πλούτη, και μια αλαζονεία που θες να σπάσεις στο ξύλο... ή να φιλήσεις μέχρι να ξεχάσεις το όνομά σου. Το χειρότερο; Ξέρει πολύ καλά την επίδραση που έχει. Και η Νεφέλη; Ένα κορίτσι που ξέρει τι δεν πρέπει να κάνει... αλλά το "δεν πρέπει" γίνεται επικίνδυνα δελεαστικό όταν μιλάμε για τον αδερφό της κολλητής της. Ένα φιλί μπορεί να ανατρέψει τα πάντα. Ένα βλέμμα μπορεί να την κάψει ολοκληρωτικά. Γιατί ο Αχιλλέας δεν είναι απλά ένας άντρας. Είναι ο πειρασμός προσωποποιημένος. Και η ερώτηση δεν είναι αν θα πέσει. Είναι πόσο θα αντέξει πριν καεί ολοκληρωτικά.
You may also like
Slide 1 of 10
My teacher became my enemy  cover
Jungkook ff - Sold to a mafia  cover
Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο (Παυλος Μεταξας) cover
Friendship in another level  cover
How not to be shy cover
Narcissist's Empire cover
𝗕𝗮𝗱 𝗟𝗶𝗳𝗲™ cover
𝐒𝐭𝐫𝐚𝐧𝐠𝐞𝐫𝐬 cover
"Wrong Door, Right Boy" cover
Μια ζωή �απ'την αρχή cover

My teacher became my enemy

72 parts Complete

"Να σε ρωτήσω τι κανεις;" έκανα τρία βήματα προς τα πίσω ενώ αυτός ερχόταν όλο και πιο κοντά μου. "Σαν τι σου φαίνεται να κάνω;" Χαμογέλασε πονηρά. Όταν χαμογελάει έτσι με αγχώνει από την μία αλλά από την άλλη θέλω να τον χώσω καμιά μπατσα. "Επίσης που πήγε ο πληθυντικός αριθμός;" πλέον είχε φτάσει η πλάτη μου να ακουμπάει σε ένα θρανιο. Ήταν επικίνδυνα κοντά. Άρχισε να με κάνει να νοιώθω νευρική και να μην μπορώ να σκεφτώ τίποτα άλλο από το ότι είναι μπροστά μου. Που εφτασα; Πριν λίγο καιρό δεν γινόταν αυτό. Τώρα γιατί τον σκέφτομαι έτσι; "Πολύ αέρα έχεις πάρει μικρη" πριν προλάβω να αντιληφθώ το τι είπε είχε ακουμπήσει τα χείλη του στον λαιμό μου. Δεν έκανε έντονες κινήσεις και φαινόταν αυτό ότι το έκανε επίτηδες. " Α-Ασε με..." Προσπάθησα να απομακρυνθω αλλά το σώμα μου δεν ανταποκρινοταν. "Εγώ δεν σε κρατάω. Εσύ κάθεσαι. Μήπως το θέλεις αυτο;" ρώτησε και ένοιωθα το σατανικό του χαμόγελο μόνο και μόνο από την φωνή του αλλά και το ότι τα χείλια του ήταν πάνω μου την εικόνα αυτή την έκανε πιο έντονη. "Τελικά είσαι τόσο πονηρή" και με αυτή την φράση απομακρύνθηκε ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΡΑ;!