ÜVEY (Düzenleniyor)

Hayattan çok fazla bir beklentim yoktu. Yalnızca beni annem kadar çok seven biri daha olsun istemiştim. Sanırım bu listenin başında da babam vardı. Kendisi birkaç yıl önce annemi çok üzmüş, sonrada yurt dışında kendisine yeni bir yuva kurmuştu. Biricik karısı ve kızı... Beni özlediği için çağırdığında, giderken aklımdan ne geçiyordu hala anlamış değilim. Ondan sevgi beklerken beni çok kırmış, bana iftira atan kadına inanmayı tercih etmişti. O günden sonra tek varlığım annemdi artık. Buraya kadar her şey sıradandı. Ta ki; ben onun tek varlığı olmaktan çıkana kadar.

Aras Güven; burslu olarak okuduğum Güven Koleji'nin veliahtı. Onu kısaca tanımlamak gerekirse; ukala, egoist, her kızın gözdesi, umursamaz, yakışı... Öyle biri işte. Ha birde, benim yeni üvey abim.

Birgün hayatımın aşkını bulup gideceğimden, onu yalnız bırakacağımdan korkan annem Aras'ın babasıyla evlenmişti. Kim bilebilirdi ki, hayatımın aşkını onun getirdiğini?

* * *

06.04.2016
~
06.04.2017