Şair Ruhlu Adam

Bellirsizliklere boğulan
Zamanın unttuğu adam
Nefes alamaz yanar içi
Tutar nefesini bir daha yanmasın diye içi

Gözlerinden aşşağı boşalırcasına yağan
Her damlasında yanaklarını silen
İçerisindeki nefreti döken
Yağmurdan sonraki güneşi bekleyen adam

Sessizce sustu ellerini ovaladı
Ağrımıştı parmakları
Biraz daha rahatmıştı
Dökmüştü hislerini kağıtlara şair duhlu adam...