YOKUŞ

"Hiç birşey göründüğü gibi değil kız çocuğu bunu bu yaşına kadar anlayamadın mı ?"

"Anlayamadım anlatsana" diye diklendim.
Kafasını arkaya atıp güler gibi ses çıkardı.Ama ona karşı gelmemi sevmiyordu.

"Bak etrafına" dedi.En ön sırada oturan kızla erkeği gösterdikten sonra devam etti.

"Kız erkeğe gülümsüyor ama mutlu olduğu için mi gülümsüyor gerçekten?"

Kızla erkeğe bakarken kaşlarım istemsiz çatılmıştı.
"Belki içten içe nefret ediyor ondan ? Yüzüne gülümsüyor ama içi kinle dolu ona karşı belkide.Ama bunu bilemeyiz" diyerek devam etti.

"Belki de çok seviyor çocuğu mutlu olduğu için gülüyor gerçekten.Onun için öl deseler ölecek kadar çok seviyor.Ama bunu da bilemeyiz"

Yüzüme dikkatle baktıktan sonra önüne döndü.Egemen genelde bana soğuk davranıyordu.
Belki de seviyordu ama belli etmiyordu.Ah şu duvarlar.Belki de bunu ima etmek istemişti.

Hiç bir şey göründüğü gibi değilse bizim için de bir umut var demekti.
Ve ben Egemen'in duvarlarını yıkıp o umudu gün yüzüne çıkarıcaktım...