Desde mi cielo

Desde mi cielo

  • WpView
    MGA BUMASA 96
  • WpVote
    Mga Boto 5
  • WpPart
    Mga Parte 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Sat, Mar 26, 2016
WpInfo
Fiction
Romance
Tome rápidamente un vuelo a París donde iría a estudiar. Jhon mi mejor amigo del alma iba con migo. Debía tener un compañero con el cual charlar durante el viaje.Ademas jamas había volado en avión. _Tengo miedo. digo mientras me abrigo -Yo no.contesta secamente Jhon.. _TE gusta viajar? -Normal ,, da igual. este viaje esta siendo aburrido -Por que estas con migo?... le pregunte -No..siempre es lo mismo,una interrupción al arrancar,una turbulencia mínima..y luego un viaje tranquilo y aburrido.. siempre lo mismo ya veras. -No te creo,las turbulencias simbolizan una falla de avión,puede ocasionar problemas con las turbinas o no perdón las ,las aletas..tu me entiendes,y el avión podría caer o explotar ..o podríamos ser lanzados del asiento _Este sera un viaje muy largo...exclamo Jhon -Da igual me abrazare a ti si tengo miedo -uju dijo mientras se corria un poco de mi lado
All Rights Reserved
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • Una historia un tanto particular
  • "Luz de Media Noche" ~KTH [ADAPTACIÓN]
  • 𝔸𝕥𝕣𝕒𝕡𝕒𝕕𝕒 𝔼𝕟 𝕌𝕟𝕒 ℕ𝕠𝕧𝕖𝕝𝕒
  • Landoscar secreto no tan secreto
  • London Boy
  • Un pequeño cumpleaños triste
  •  Desconocidos. [EN PROCESO]
  • Ojos color fuego [Terminada]
  • El más pequeño del Paddock
  • Tu siempre seras My Favorite Girl (TERMINADA)

- A mí ese Óscar me parece un hombre muy arrogante y engreído, según lo que he escuchado sobre él - dije, gesticulando con entusiasmo. George y Max comenzaron a hacer señas raras entre ellos, pero no les presté atención. Estaba demasiado concentrado en expresar mi opinión. Así que seguí: - En fin, se aburre y se va a jugar al explorador a Australia, luego se cansa de eso y decide correr en grandes premios. Y, cuando se vuelve a aburrir, regresa a Inglaterra para jugar al jefe en la empresa familiar. Noté cómo George se ponía cada vez más nervioso, y Max me miraba con cara de "cállate ya", pero decidí ignorarlos. ¿En serio eran tan Team Óscar que no soportaban escuchar unas verdades? - Para ellos la vida es fácil, chicos. - Tengo mucha hambre, ¿ustedes no? - pregunté, intentando cambiar de tema al notar que no recibía ninguna respuesta. Pero ellos seguían ahí, levantando las cejas y moviendo los ojos como si quisieran que notara algo detrás de mí. - ¿Qué era lo que les estaba diciendo? - traté de retomar la conversación, confundido. - Ah, sí. ¿Quién es Óscar? Ni lo conozco. Va a ser mi jefe y no lo he visto ni una sola vez desde que llegué. Soy practicante, pero eso no importa. Como seres humanos, todos somos iguales... Max, incapaz de contenerse, soltó un "¡Cállate!" entre dientes, tan bajo que apenas lo escuché. Y fue en ese momento cuando lo supe. Todo mi cuerpo se tensó, como si el aire a mi alrededor se hubiera congelado. - Lo tengo detrás de mí, ¿cierto? Otro borrador que tenía guardado de Landoscar, este más divertido

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman