MAVİ UMUT

Aile hasreti çeken iki kalp...

İki kalbi birleştiren vasiyet...

Peki sadece bir vasiyet miydi iki hayatın birleşmesini sağlayan ?

Yoksa saklı acılar mı ?

Umut ve Araf'ın hikayesi

14. Bölümden ;

Göz altları şişmiş mor rengini almıştı bembeyaz teni sanki mümkünmüş gibi daha beyaz olmuş sararmış gibiydi gözlerinin içi kıpkırmızıydı. Acısının izleri yüzüne işlemişti.

Bir zaman öylece durduk. Sessizliği bozan Umut oldu.

"Ben ne yaptım onlara Araf ? Neden yaptılar bunu anneme babama küçücük çocuktan ne istediler peki " dediğinde diyecek bir şeyim olmadığından kendime küfürler ediyordum..

Umut'un yüzüne elimi koydum ve fısıldadım:

" Geçecek güzelim geçecek sana söz veriyorum bulacağım o serefsizi bu akıttığı gözyaşlarının hesabını soracağım "

" Sözlerini tutmalısın Araf "

" Sözlerimi tutarım mavim "