Bad Boy

Przepychając się w śród uczniów rozglądałam się za Victorią i Anabell. Dziewczyny tak jak co rok stały na przodzie.
-Emily!!!!!- krzyknęła Vici gdy mnie ujrzała.
-Vici!!- odpowiedziałam.
-Jak minęły wakacje?- spytała gdy podeszłam bliżej.
- Tak jak zawsze... Byłam w Barcelonie u ciotki, nad jeziorem i oczywiście raz na tydzień byłam w galerii. A Tobie?
-Długo by gadać... Ale jakby nie było mamy jeszcze godzinkę do uroczystości, więc...-i w tej chwili pożałowałam, że zadałam to pytanie- Gdy byłam w galerii zaraz po zakończeniu roku nijaki Peter Anderson wpadła na mnie i przepraszał przez kilkanaście minut. Mówiłam, że nic się nie stało ale on był tak jak Anabell... Nie dało mu się nic wytłumaczyć. Upierał się, że powinien mi to jakoś wynagrodzić i zabrał mnie do kina... Po filmie postanowił zawieść mnie do domu swoim mercedesem. Laski mówię wam... Fotele były obite skórą... Opowiedział mi o tym, że jego rodzice są dobrymi lekarzami co tłumaczyło wyposażenie pojazdu...
-Vici, to jest naprawdę interesujące ale zachowaj to dla siebie.OK?- przerwała jej Anabell.
-Potem mi wytłumaczysz...- pocieszyłam ją.
-Nigdy Was nie zrozumiem...- oznajmiła moja druga przyjaciółka.
-Anabell... Oh moja Anabell...- mówiła Victoria.- Zadzwonię do Ciebie wieczorem Emily.
-Niech zgadnę... Idziesz teraz do Cacpra?- spytałam
-Naturalnie...-odpowiedziała blondyna oddalając się od nas na około dwa metry.
-Później was znajdziemy!- krzyknęła Anabell gdy Victoria była już 50 metrów dalej.
Spojrzałam na przyjaciółkę. Aktualnie poprawiała idealny makijaż.
-Anabell... Ty i tak jesteś już śliczna.
-Emily, to że ty się nie malujesz, nie znaczy o tym, że ja też powinnam tak postępować.-Zaśmiała się cicho.
Milczałyśmy do początku ceremonii.
Gdy owa nastała wszyscy w niej uczestniczący stanęli jak wryci.