DEFOL

Önüme uzattığı kağıdı okurken gülümsedim. Parmaklarımla kavradığım kalemi kağıda değdirip tüm bilmişliğimle yazmaya başladım ve kağıdı ona doğru itekledim.
"Defol yazarken kesme işaretiyle ayıramazsın."
Sesli bir şekilde okuduğunda dudakları kıvrıldı ve iki gamzesi açığa çıktı. Kesinlikle bu gamzeler benim için kurulan bir tuzaktı.
Yazmaya zorladığı kalemin mürekkebi bitmeye yakındı. Benim gibi son raddesine kadar dayanamamıştı, siyah mürekkep. Parmaklarımla kalemi elinden çektim. Kağıt yazılmaktan yorulmuştu. Ne söyleyecekse dudaklarından dökülmeliydi kelimeleri.
"Benim yazdığım şeklin anlamı başka. Farklı bir anlam taşıyor."
"Nasıl bir anlam?"
Birkaç adımda bedenini koltukta bana doğru kaydırıp dizlerimin üzerindeki elimi tuttu.
"Ya defol, ya da..." Yutkundu. Öylesine soğuktu ki sesi... Öylesine can yakıcı, söyleyeceklerinden öylesine bağımsız.
"Ya da" dedim beklentiyle.
"Ya da yanımda ol."

DEF' OL

26.03.2016...

Kitabın adı şu anlık geçici.