We Could Happen - Rochellelili - Wattpad

Story cover for We Could Happen by RochellePrieto

We Could Happen

Reads 15
Votes 0
Parts 2

Reads 15
Votes 0
Parts 2

family giovannie montecillo shane vanmiguel

I'll hold the door
Please come in
and just sit here for a while.
This is my
way of telling you I need you in my life.

It's so cold
without your touch.
I've been dreaming way too much
Can we just
turn this into reality.


Cause I've been
thinking 'bout you lately.
Maybe you could save me,
from this crazy world we live in.
And I know we could happen,
cause you know that I've been feeling you.

There's no other,
there's no other love.
That I'd rather have,
you know.
There ain't no one,
there ain't no one else.
I want you for myself.


Pinatay ko ang aking cellphone at nilagay sa bag. Tumayo na ako at nagsimulang maglakad.
napahinto ako ng makita ang lalaking matagal ko nang pangarap , hindi kalayuan sa pwesto ko nakaupo siya sa isang bench habang may naksandal na ulo sa kanyang balikat.
ang matagal niya ng kasintahan..

" Van... I know... We could Happen" nabulong ko na lang sa sarili ko.All Rights Reserved

family giovannie montecillo shane vanmiguel

Table of contents

2 parts

Sign up to add We Could Happen to your library and receive updates

or

Content Guidelines

You may also like

Salamisim by EMPriel

Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.

I hate you but I love you(Edited) by Unhart

"Darwin, hindi ko alam kung may chance pa, pero sana mero gusto ko kasi ituloy ang buhay ko na nakasama ka, gusto ko ikaw ang kasama ko tumanda, sorry ko makasarili ako isip bata, hindi ko alam bakit nagiging ganun ako pagdating sayo, Nagiging madamot ako, Nagiging isip bata, Pagkasi iniisip ko mawawala ka Hindi ko kaya. - Danica Delos Santos

Chasing Happiness (Completed) by MsTalaLuna

Real happiness comes from within but what will you do if you can't find it there? Will you go through everything just to find it? Or will you just settle to what finds you? Hello guys, if you're here on my page to read this story thank you so much. I'll be needing your help to get this story my very first published novel. Please don't be a silent reader anymore, I'll be needing your thoughts about this story so feel free to comment down your thoughts. Positive or negative man, I'll be very willing to consider it. Pwede nyo po ako kausapin thru comments, kung may part sa story na nakakarelate kayo, you can share your experiences too. Don't hesitate to let your voice be heard. The world needs it. You're in pain? You're currently suffering from anything na halos katulad ng sa main characters sa story na to? You can tell me, I'll be very willing to listen and to give you a piece of advice. Let's help each other, let's pull each other up, let's be friends. That's the main reason why I wrote this kind of story. To talk about the things that people today aren't comfortable talking about. And it bothers me. Because mental illness isn't something to be ashamed of, it's something to be understood. And it's something that needs to be helped. So if you have one, if you're suffering from it, please know that I am here. And I'm willing to help so please let me. Nobody deserves to feel alone in this world, reach out. Reach out to me, if you think nobody will understand you, your pain, your thoughts, try me. I can assure you I'll understand your pain and I will never judge you for it. So please, let me help you.

The Juan's Mafia Legacy 2 (Juan more chance) by empressJIA

Maria Juanna Santistevan Lanciego that name I thought that was me buong akala ko ako iyon hindi pala marami palang nakatago sa likod ng totoo kong pangalan 23 years dinala ko ang pangalan na iyon ang pangalan na pumipigil sa akin para mahalin ang lalaking mahal ko the name I treasured most because of the parents I grow up too, knowing my real name Mizrahleene Castellon Yamamoto nakatago pala ang maraming sekreto sa buhay ko my real parents and what I am in this world world and knowing the secrets it breaks my heart I was the child of their enemies inampon nila ang isang anak ng kalaban kaya ba ayaw niya sa akin? kaya ba gano'n na lang ang trato niya kasi simula't sapul he knows who am i. I ask him for a one only chance to show him that I am worth it I gamble and I lose and he always see it worthless but what if he was in my shoes should I bargain a one more chance to him? should I gave in to him?.

My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION) by Shen_Manunulat

THE BOOK PHOTO IS NOT MINE, CREDITS TO THE RIGHTFUL OWNER SOURCE: Pinterest 𝐒𝐘𝐍𝐎𝐏𝐒𝐈𝐒 Isa lang naman ang pangarap ko. Nais ko lang naman makapagtapos ng pag aaral at tuparin ang mga mithiin ko sa buhay Kung sana nakinig ako kay mama, hindi ko sana mararanasan ang bagay na ito Wala nman akong ginagawa, naging mabait naman akong tao at estudyante ngunit bakit na inaapi ang tulad ko? Hanggang sa dumating sya, akala ko, pag nakilala ko sya, magiging ligtas ako... Pero mali, akala ko sya ang saviour ko ngunit hindi... Isa din pala syang bully na walang ibang ginawa kundi pahirapan din ako... Makakayanan ko pa ba? Kaya ko pa ba? O kakayanin ko ba? Bakit pakiramdam ko nanghihina ako pag nasa tapat o harapan ko sya? Bakit di ko man lang magawang iligtas ang sarili ko? Bakit ba nag paubaya ako? Ayan tuloy, nahulog ako. Nahulog ako sa kanya. At dahil dun ay minahal ko sya. Dapat sinabi nalang nya noong una para hindi ko na kailangan umasa pa. Ano bang dahilan kung bakit ako nahulog sa isang lalaking toh na walang ibang ginawa kundi pahirapan at saktan ang puso ko Pagod na ko! Gusto ko nang sumuko at lumayo nalang sa kanya, pero itong taksil kong puso, nasaktan na nga, kumabog pa! Nakakainis! Ang hirap mag move on sa lalaking toh! Pero bakit ba kase sa t'wing lalayo ako para sa katahimikan, hinahabol nya naman ako at pinapahirapan. (REPOSTED KASE NADELETE KO)

Twist of Fate [ COMPLETED ] by Charlhemster

"Show people how important they are in our lives before it's too late"---Papa Jack Minsan na akong nagmahal. Pero anong nangyari? Umasa lang pala ako na merong forever. Since that day, hindi ko na binigyan ng chance ang sarili kong muling magmahal. I vowed to never love again. I vowed to never let anyone take a chance to hurt me again. Until he came. Sa kabila ng pag-iwas ko sa kanya, hindi siya lumayo. Hindi siya sumukong makipaglapit sa akin. Hindi niya ako iniwan. And because of that, I broke the promise that I made to myself. Binigyan ko na ng chance ang sarili kong muling magmahal. Minahal ko si Prince at minahal niya rin ako higit pa sa inakala ko. Sobrang saya ko ng mga panahong kasama ko siya. Kakaibang saya ang nararamdaman ko sa tuwing babanggitin niya ang salitang "Mahal kita". At dumating na rin yung point na naisip ko na baka siya na nga. Baka siya na nga ang matagal kong hinihintay. In my mind, eveything had already been planned out. Hindi ko maiwasang isipin ang future naming dalawa. Ang future namin kung saan kami bubuo ng masayang pamilya at mabubuhay ng maligaya. Pero nakalimutan kong iba pala makipaglaro ang tadhana. Yung inakala kong perpekto na, mauuwi lang pala sa trahedya. Yung inakala kong forever, mabubura na lang pala bigla. My name is Lucy Mendez. And this is the story of how I met him that ends unexpectedly. Kaya ko nga bang harapin ang laro ng tadhana? Kakayanin ko bang yakapin ang katotohanang maari ko siyang mawala? Can my love is enough to win over Destiny's Game? Or worst, may magagawa nga ba ako?

FALLING INLOVE WITH THE PLAYBOY by PrincessAlyson

Ginawa ko lahat para mapansin nya, I exert a lot of effort para mahalin nya pero alam kong sa panaginip ko lang yun mangyayari and this life is reality. Until oneday, yung panaginip ko ay naging totoo, pero akala ko gaya din sa panaginip ko... It will lasts forever pero nagkamali ako. Hindi nya ako pinaniwalaan Hindi sya nakinig sa akin Hindi nya ako pinagtanggol Iniwan nya ako Hanggang sa....... Napagod na ako Lumayo sa kanya Tuluyang iniwan sya At Pilit na kinakalimutan sya Pero sa pagbabalik ko at kaya ko na syang harapin... akala ko ok na ako, akala ko nakamove on na ako at akala ko hindi ko na sya mahal... Pero lahat pala yun ay akala ko lang dahil I'M STILL INLOVE WITH THIS PLAYBOY -prncsslysn-

BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing by coolangsalambing

Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --

Prejudice by: kimlantiontobias by kimlantiontobias

"I love you, Tischelle, I'm sorry, dapat pinaglaban kita. Dapat nakinig ako sa 'yo. Please, let's make things right. Please stay with me.'' naramdaman kong hinalikan niya ako sa ulo, and it feels great. "Ilalayo ko kayo ni Pia. Magsasama-sama tayo. Hindi lang ako ang bestfriend mo, ako ang kaibigan mo, ang daddy mo, ang kuya mo..ang asawa mo. So please hang on, mahal na mahal kita. I'm sorry kung iniwan kita ng tatlong taon, nagpagamot ako para makalakad. Hindi ko alam na pinaalis ka nina mommy. I'm sorry kung nasasaktan kita." Those are soothing words. Mahal ako ng bestfriend ko. Mahal ako ng asawa ko. Kahit nahihirapan akong huminga pinilit kong ngumiti. Sa kabila ng lahat ng pagsasakripisyo ko,heto na. "Vonn..masaya ako.." Its hard to breathe, naninikip na ang dibdib ko. My nails were cyanotic and cold. I'm craving for oxygen. Habang nagmamaneho si Vonn.Pinilit kong tumingin sa kanya. He's crying. Pinilit ko siyang halikan sa labi. This might be the last and wonderful thing I ever do. Ang daming sana..

You may also like

Slide 1 of 9

Salamisim cover

I hate you but I love you(Edited) cover

Chasing Happiness (Completed) cover

The Juan's Mafia Legacy 2 (Juan more chance) cover

My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION) cover

Twist of Fate [ COMPLETED ] cover

FALLING INLOVE WITH THE PLAYBOY cover

BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing cover

Prejudice by: kimlantiontobias cover

Salamisim

Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.