HU-DE-Dİ

HU-DE-Dİ

  • WpView
    Reads 986
  • WpVote
    Votes 105
  • WpPart
    Parts 44
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Apr 15, 2016
WpInfo
Fiction
Science Fiction
"Nicholas ve Kadim dedeleri olabilirmiş ama Aleda olmadan tekrar yaşama dönmesi imkansızmış. O anda bunu söylemediği için yüreğinde kocaman bir ağırlıkla dolaşıyormuş. İşte sizlere iletmek istediği aynen buydu." Sıkıntıyla dudaklarını şişirip gözlerini devirdi, başını öne doğru uzatıp fısıldadı. "Kimbilir onu buzların arasından çıkarışınızı daha kaç kez dinleyeceğim. Kendi kendime sabır diliyorum. "Bizden de ona bir mesaj iletebilir misiniz efendim? Aleda arkadaşlarının arasından sıyrılarak holograma doğru yürüdü. "Onu çok seviyoruz ve eğer mağarada öne atılıp bize vakit kazandırmasaydı onu kurtaracak kimse kalmayacaktı." "Böylece durumu eşitlemişsiniz!-başkan kahkahalarla güldü;- Teşekkür ederim belki artık genç dostum farklı konulardan bahsetmeyi akıl eder." Vedalaşması da konuşmaya başlaması gibi sevimliydi. Görüntüsü el sallayarak kaybolurken başkan tekrar sahnenin ortasına gelerek başını salladı. "Aldığınız haberlerle çok mutlu olduğunuzu görüyorum. Fazla uzatmayacağım. İlk ayrılışımızda yine burada toplanmış ve seçmeniz için telepatik yoldaşlarınızı göstermiştik. Onlar yanınızda oldukları için rahat ve huzurluyuz. Bu gecenin sürprizi de R.1 ve Tenebris başbakanıydı. Gördüğüm kadarıyla ikisi de yerinde bir kararmış. Yanlış hatırlamıyorsam "umarım bir daha hiçbir sorun çıkmazda tekrar görüşmeyiz" demiştim ama ne kadar yanıldığım ortaya çıktı. Bu kez tam tersini söyleyeceğim. Umarım hep yaşamımızda olursunuz ama sorun çıkmadan.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • Albay Kızı
  • YAPAY KALP +21
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • On Üçüncü Pay
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • Vortaris
  • DUHUL

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines