The Precious Letter ♥
- Reads 20
- Votes 3
- Parts 1
Di man masaya ang ending, sa tamang panahon ay darating din.
Hello~! Kaway kaway naman po dyan badang dulo, ito po ang kauna-unahan kong one shot na gagawin at sana ay magustohan niyo. Sana lang naman ^-^
All Rights Reserved
#233
sadstory
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
The Love We can't Choose
Akala mo sa kanya mo na makikita ang liwanag na hahatid sa'yo mula sa kadiliman ng nakaraan. Akala mong sa pagkakataong ito, hindi ka na muling masasaktan sa kanya, makikita mo ang tahanang hinahanap ng puso mo. Akala mo ang pag-ibig ninyo ay sapat para lampasan ang lahat ng pagsubok na kahit anong hadlang ang dumating, magkasama kayong lalampasan ito. Akala mo kayo na hanggang sa huli, ang mga pangako ninyong binibitawan sa isa't isa ay hindi mababalewala ng panahon o ng mga sitwasyong hindi ninyo inaasahan. Ngunit lahat pala ng iyon ay akala mo lang. Hindi lahat ng pagtatagpo ay para maging paglalakbay na magkasama. Minsan ang pinakamahalagang tao sa ating buhay ay dumadaan hindi para manatili, kundi para turuan tayo ng mga bagay na kailangan nating malaman para mabuo ang ating sarili. Ang sakit ng mga akala ay nagpapalakas sa atin tinuturuan tayong tumingin ng mas malalim sa mga bagay, hindi na basta-basta naniniwala sa mga pangakong walang katibayan, at matuto ring mahalin ang sarili nang higit pa kaysa sa mga pangarap na minsan ay hindi natutupad. ❤🌙
JOKE LANG (oneshot) ✓
Magkaroon kaya ng Happy Ending ang isang lovestory na puro Joke lang? Maniwala ka kaya sa pagmamahal niya kung puro Joke lang? maging TOTOO kaya ang lahat na nagsimula sa JOKE LANG?Complete
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Complete
Falling Twenty |Book 1 of Duology|
[UNDER REVISION] Sabi nila, lahat daw nang saya ay may katumbas na kalungkotan. Lahat daw nang kaligayahan ay may kakambal na mga luha. Lahat daw nang magagandang alaala ay may kaakibat na kalungkotan na hindi mo mabubura sa iyong isipan. Lahat ba ng unang pagmamahalan ay walang patutungohan sa huli? Wala nga bang magtatagal sa isang relasyon sa unang subok? Magbibigay lang ba ito ng sakit sa iyong sarili kapag pinagpatuloy mo kahit hindi pwede? Maipaglalaban mo ba ang pagmamahal mo sa isang tao, o susuko ka nalang ba't pabayaang bitawan siya. Bakit lahat nang nagmamahal, nasasaktan?Complete
I'm Sorry..
Sabi nila, 'Time will heal'. Pero paano kung hindi ko na kayang hintayin pa yung time? Masyado na akong nasasaktan. Kapag nakikita ko ang mga alaala namin lalo lang akong nasasaktan. Love is UNFAIR.. ~~ A one shot story made out of the blue. This story was about a girl named Kristen and her loving boyfriend Nathan. But despite their love, and happiness, an unexpected thing happened. ~~ "Nathan! Nathan! Please! Wake up Babe! Please stay with me, Babe!" I was running, crying. I don't care if people are looking. All I can do right now is cry. I'm in complete pain. I'm losing hope. I can't bare seeing him like this. I can't even look at him. I love him. Beyond the highest mountains. I do love him more than myself. And I gave my all to him. I don't want to lose him. He's my life. The love of my life. I can't. Not now, not ever. ~~ P.S. This is my first ever attempt of publishing a one shot story. But I do hope for good feedbacks. Thankyou in advance if you read it. <3 -Nica-Complete
"LOVE SUCKS"
Di ko alam kung anung klaseng love story yung gagawin ko. Pero yung story na ito hindi ko masasabi na maganda. At di ko din alam kung sino magkakatuluyan. O baka di happy ending to! O kaya mainis kayo pag tapos na tong story na to kasi di nyo inaasahan ang mangyayari sa huli. Ksi baka yung gusto nyong mkatuluyan nya ay hindi nya makatuluyan! Binabalaan ko na kayo. Sorry din kung paiba iba title. Kasi nagiisip pa ako ng magandang title para sa story na ito.Complete![Road to a Lifetime [My MayWard One-Shot Story Collection]](https://img.wattpad.com/cover/183091953-256-k94950.jpg)
Road to a Lifetime [My MayWard One-Shot Story Collection]
Hi Guys! This is the first time na gumawa ako ng mga 'One-Shot Stories' kaya pasensya na kung medyo 'di maganda. Pumasok lang sa isip ko na gumawa nito,so....Sana mag enjoy kayo...Danke♡ -awtormjComplete
Historias de un solo disparo
Historias de un solo disparo (One shot Stories) Ni-spanish ko lang para sosyal, lol hahahahaha! Basta One-Shot Stories 'to. May nakakatawa, nakakaiyak, nakakatakot at syempre mga nakakainspire na storya ang mga nakalagay dito. karamihan katarantaduhan hehehehe, basta Enjoy Reading!Complete
Akala mo sa kanya mo na makikita ang liwanag na hahatid sa'yo mula sa kadiliman ng nakaraan. Akala mong sa pagkakataong ito, hindi ka na muling masasaktan sa kanya, makikita mo ang tahanang hinahanap ng puso mo. Akala mo ang pag-ibig ninyo ay sapat para lampasan ang lahat ng pagsubok na kahit anong hadlang ang dumating, magkasama kayong lalampasan ito. Akala mo kayo na hanggang sa huli, ang mga pangako ninyong binibitawan sa isa't isa ay hindi mababalewala ng panahon o ng mga sitwasyong hindi ninyo inaasahan. Ngunit lahat pala ng iyon ay akala mo lang. Hindi lahat ng pagtatagpo ay para maging paglalakbay na magkasama. Minsan ang pinakamahalagang tao sa ating buhay ay dumadaan hindi para manatili, kundi para turuan tayo ng mga bagay na kailangan nating malaman para mabuo ang ating sarili. Ang sakit ng mga akala ay nagpapalakas sa atin tinuturuan tayong tumingin ng mas malalim sa mga bagay, hindi na basta-basta naniniwala sa mga pangakong walang katibayan, at matuto ring mahalin ang sarili nang higit pa kaysa sa mga pangarap na minsan ay hindi natutupad. ❤🌙
More detailsContent Guidelines