YOU BROKE MY HEART
- Reads 37
- Votes 1
- Parts 2
Complete Fri, Apr 1, 2016
One shot Story
This story base sa heart breaker at sa broken heart
Hindi ko alam bat ako umiyak sa sobrang sakit na dinadanas ko ngayon bakit ganun, ganun ba talaga pag umamin ka tatawanan ka lang nya ang sakit sa pakiramdam na ipahiya ka sa harap ng kaibigan nya
Why im crying? Beacause of him, no mapakatatag ka Jennifer hindi sa lahat iiyak ka jennifer lalaki lang sya wala sya karapatan sa buhay mo crush mo lang sya
Crush mo lang
CRUSH LANG....
All Rights Reserved
#891
oneshotstory
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
I'm Sorry..
Sabi nila, 'Time will heal'. Pero paano kung hindi ko na kayang hintayin pa yung time? Masyado na akong nasasaktan. Kapag nakikita ko ang mga alaala namin lalo lang akong nasasaktan. Love is UNFAIR.. ~~ A one shot story made out of the blue. This story was about a girl named Kristen and her loving boyfriend Nathan. But despite their love, and happiness, an unexpected thing happened. ~~ "Nathan! Nathan! Please! Wake up Babe! Please stay with me, Babe!" I was running, crying. I don't care if people are looking. All I can do right now is cry. I'm in complete pain. I'm losing hope. I can't bare seeing him like this. I can't even look at him. I love him. Beyond the highest mountains. I do love him more than myself. And I gave my all to him. I don't want to lose him. He's my life. The love of my life. I can't. Not now, not ever. ~~ P.S. This is my first ever attempt of publishing a one shot story. But I do hope for good feedbacks. Thankyou in advance if you read it. <3 -Nica-Complete
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.Complete
My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
THE BOOK PHOTO IS NOT MINE, CREDITS TO THE RIGHTFUL OWNER SOURCE: Pinterest 𝐒𝐘𝐍𝐎𝐏𝐒𝐈𝐒 Isa lang naman ang pangarap ko. Nais ko lang naman makapagtapos ng pag aaral at tuparin ang mga mithiin ko sa buhay Kung sana nakinig ako kay mama, hindi ko sana mararanasan ang bagay na ito Wala nman akong ginagawa, naging mabait naman akong tao at estudyante ngunit bakit na inaapi ang tulad ko? Hanggang sa dumating sya, akala ko, pag nakilala ko sya, magiging ligtas ako... Pero mali, akala ko sya ang saviour ko ngunit hindi... Isa din pala syang bully na walang ibang ginawa kundi pahirapan din ako... Makakayanan ko pa ba? Kaya ko pa ba? O kakayanin ko ba? Bakit pakiramdam ko nanghihina ako pag nasa tapat o harapan ko sya? Bakit di ko man lang magawang iligtas ang sarili ko? Bakit ba nag paubaya ako? Ayan tuloy, nahulog ako. Nahulog ako sa kanya. At dahil dun ay minahal ko sya. Dapat sinabi nalang nya noong una para hindi ko na kailangan umasa pa. Ano bang dahilan kung bakit ako nahulog sa isang lalaking toh na walang ibang ginawa kundi pahirapan at saktan ang puso ko Pagod na ko! Gusto ko nang sumuko at lumayo nalang sa kanya, pero itong taksil kong puso, nasaktan na nga, kumabog pa! Nakakainis! Ang hirap mag move on sa lalaking toh! Pero bakit ba kase sa t'wing lalayo ako para sa katahimikan, hinahabol nya naman ako at pinapahirapan. (REPOSTED KASE NADELETE KO)Complete
Don't Cry Louie
Ipinanganak akong straight na lalaki. Oo, sigurado ako do'n. Walang duda. Bagamat ang tiyuhin ko na isang bading ang nag-aruga sa akin mula pagkabata ay hindi naman nito naimpluwensyahan ang aking pagkasino. Sabi kasi ng karamihan, kapag ang isang lalaki ay napapaligiran ng mga bading, magiging kauri na din nila ito. Tangna, sana naman hindi. Sa edad kong labinwalo, at sa guwapo kong ito. Maniwala ka man o hindi, dalawa lang ang naging girlfriend ko ngunit mipagmamalaki kong lahat iyon ay seryosohan. Hindi kasi ako mapaglaro. Ang pag-ibig ay hindi libangan o pampalipas oras lang, iyan ang turo sa akin ng tito kong bading na si YOWHAN o mas kilalang bilang si Daddy Yo. Ewan ko ba, seryoso naman ako pagdating sa usaping pag-ibig. Lahat ibinibigay ko kahit na ubos na ang aking allowance. Hindi. Lahat binibigay kong pagmamahal, pag-aaruga at pagmamalasakit subalit bakit tila yata hindi parin iyon sapat sa kanila. Bakit lagi nila akong iniiwan. Bakit nila ako ipinagpalit sa iba? Pambihira. Dahil sa sunud-sunod na kabiguan, naglie-low muna ako sa pakikipag-girlfriend. Nagfocus na muna ako sa aking pag-aaral at pagwoworking student. Subalit kung kailan naging maayos na muli ang takbo ng buhay ko, ay siya namang pagsulpot ni LOUIE sa buhay ko. Katorse anyos na batang lalaki....at patay na patay sa akin? Whoooh..hanep..Akalain mo? Saan ako dadalhin ng pag-ibig ni Louie? Magawa ko kayang tumbasan ang pag-ibig na iniaalay niya? Gayung alam kong lalaki kaming pareho.Complete
Questions of a Brokenhearted (Completed)
I wasn't only devastated, i was devastated with curiosity. I had a million and one questions, and no one was able to give me answers. -- Para sayo to.. oo ikaw na nasasaktan ngayon. Hindi na importante kung ilang beses ka nang nagmahal at nasaktan. Hindi lang ikaw ang nakararanas niyan. Ang importante ay nagmahal ka. Kung gusto mo ng karamay, basahin mo to. 😉Complete
Season 1: Great Pretender
Magaling ka bang magpanggap at magtago ng nararamdaman? Mahilig ka rin bang tumanggi sa mga katotohanang tungkol sa sarili mo? Ako si Zhavia. Lahat ay nagawa kong itago simula nang makilala ko ang dalawang tao na hindi ko alam kung ano ba talaga ang role sa buhay ko. Masyadong magulo, pinasasakit nila ang ulo ko. Pareho silang kinababaliwan ko. Iyun nga lang, ang isa ay kinababaliwan ko nang dahil sa paghanga, gusto ko siya, gustong-gusto ko siyang angkinin. Habang ang isa naman ay kinababaliwan ko rin, pero nang dahil sa galit at inis, gusto ko rin naman siya, gustong-gusto na sapakin! Biskwit! PERO HINDI KO NA ALAM KUNG KANINO BA DAPAT MAGTAPAT NG TOTOO ANG PUSO KO! NAKAKALITO!Complete
Why do People Hurt?--(Complete)
Bakit nga ba nasasaktan ang isang tao? Hindi ba pweding puro nalang saya? Bakit kadalasan sa atin ay umiiyak kapag nasaktan na? Hindi ba pwedeng lagi nalang tayong tumatawa? Yes, Why do People Hurt? it is because they, love but they don't loved in exchange. Lahat ba dapat ng pagmamahal kailangan, may sukli? paano kung tama lang ang pagmamahal na ibinigay nila sayo? Let's are all witness this story where you feel broke, pain, tears may might fall from your eyes. Hindi lahat nang nagmamahal ay Masaya, dahil Minsan kailangan mo munang masaktan bago mo makamit ang kasiyahang hanap ng iyong puso. My first ever story! Hope you like it readers! Enjoy! Date started: 01/10/22 Date finished: 04/12/22Complete
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
She's Red
Leave me Alone! Stop, please...Leave me, now! Nagising ako mula sa panibagong bangungot. I curled myself into ball and placed my knees to my chest. I cried everything out, this is my new normal, ano pang magagawa ko? Everything, the scars, the new bruises, my broken bones and most of all, the memories. They give pains, pains i couldn't imagine i must bear. The knock on the door snapped me back to reality. I fixed myself and was just waiting for the door to open. "Sweetie, are you ready?" Aniya ng malambing. Fears filled my eyes, anytime soon my tears would flow. Napatuwid ako at mas lalo pang hinigpitan ang pakakahawak sa kumot ko. I covered my ears saka pumikit ng mariin. "n-no, tama na..." Kelan....kelan mo ba tatagtagin yang maskara mo!? *********** HEY READERS. THIS STORY MAY BE TRIGGERING. IT CONTAINS ABUSE, FOUL WORDS, TRAUMATIC EVENTS, SELF HARM, SEXUAL ASSAULTS AND VIOLENCE. YOU'VE BEEN WARNED. ENJOY READING!Complete![Should I Accept Him Again? [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/167688656-256-k507721.jpg)
Should I Accept Him Again? [Completed]
"ikaw ang crush ko dati pa, simula ng ipakita ni tita-mom ang picture mo sa akin, nagka crush na ako sa iyo at ang tanga tanga ko talaga dahil sa isang suplado at walang pake pa ako nagkagusto, sana pala hindi na lang kita sinagot kung sasaktan mo lang naman ako" umiiyak na ika ko "mas mabuti pang maghiwalay na lang tayo Patrick, hindi ko na talaga kaya" Then i walk away without listening to his explanation, dahil simulan sapul hindi naman talaga nya ako minahal, ginamit nya lang ako para pag selosin ang ex girlfriend nya.....Complete
Sabi nila, 'Time will heal'. Pero paano kung hindi ko na kayang hintayin pa yung time? Masyado na akong nasasaktan. Kapag nakikita ko ang mga alaala namin lalo lang akong nasasaktan. Love is UNFAIR.. ~~ A one shot story made out of the blue. This story was about a girl named Kristen and her loving boyfriend Nathan. But despite their love, and happiness, an unexpected thing happened. ~~ "Nathan! Nathan! Please! Wake up Babe! Please stay with me, Babe!" I was running, crying. I don't care if people are looking. All I can do right now is cry. I'm in complete pain. I'm losing hope. I can't bare seeing him like this. I can't even look at him. I love him. Beyond the highest mountains. I do love him more than myself. And I gave my all to him. I don't want to lose him. He's my life. The love of my life. I can't. Not now, not ever. ~~ P.S. This is my first ever attempt of publishing a one shot story. But I do hope for good feedbacks. Thankyou in advance if you read it. <3 -Nica-
More detailsContent Guidelines