Ateş Dikeni

20.08.2005 Saat 01:00''Yaş 13''

Uyumak için yumuyorum gözlerimi,belkide ölmek.Hiç bir şey hissetmiyorum...yumruk olmuş avuçlarımdaki son gerçekliğim haricinde.

01.01.2009 Saat.01.30''Yaş 17''

Görebildiğim kadar saydım ormanın ilerisinde kaybolmadan önce ışıklar.Tam tamına otuz beş tane.Ne daha fazla,ne de daha eksik.Babamın öldüğü yaş.

16.09.2013 Saat 10:50 ''Yaş 19''

Bana bakışından anlıyorum.Zor biri olduğumu biliyor ve zoru oynamayı seviyor.İnsanların yapamazsın dediği şeyleri yapmaktan zevk alıyor:Düşmekten,süprizlerden...sonunda elde edeceği ödülden.

Bir avcı gibi avını seçiyor,bu yolda önüne çıkacak zorluklara çoktan göğüs germiş.Geniş omuzalarını tasasızca dikişinden,gözlerindeki acımasız bakıştan belli.

Bilmediği tek şey benim oyun oynamaktan usandığım,sınırlarımı çektiğim...

Başlamadan bitti bu yüzleşme.

Ateş Dikeninin özelliği budur;yakar,kanatır,acıtır ve çit yerine koyar insanlar onu kimi zaman.

Bu yüzden kimseyi sokmaz içeriye ve de girdi mi çıkamaz kimse yıldızlı göğünden.

İster ölü,ister diri.

Hepsi aynı yere gömülür.