Üzerinde yaşadığımız 4,56 milyar yıllık yaşlı gezegen, dünyamız. Gün geçtikçe değişiyor,artık biz teknolojiyi kontrol altına alamıyoruz, teknoloji bizi kontrol altına alıyor. Bizi kabullenmeyip yok etmeye çalışıyor.
Yıl 2185, burada herşey değişti, artık söz sahibi insanlar değil, robotlar. Belki geçmişteki insanlar, geleceği çok güzel sanıyorlardı, bizim teknoloji ile rahat bir hayat yaşadığımızı düşünüyorlardı ama
yanılıyorlar. Çünkü insanların birçoğu tanılmaz ve henüz nereden bulaştığı belirsiz olan bir virüs yüzünden tedavisi olmayan bir hastalığa yakalandı. Bu hastalıkta onları canavarlaştırıyor.
Dünya yok oluyor, gün geçtikçe gücünü yitiriyor, güçsüzleşyor.
12 nisan 2016 tarihi itibariyle yazılmaya başlanmıştır.
RK-01 diğer robotlar gibi üretilmişti..yani sahibine itaatkar bir robot olarak.
Gözlerini ondan ayırmaması için kodlanmıştı.
Onu koruması için.
Onu kaybetmemesi için.
Zamanla RK-01 öğrenmeye başladı.
Ses tonlarını, bakışları, gecikmeleri.
Ve bir noktadan sonra, tehlikenin dışarıda olduğuna karar verdi.
Kızın evden çıkmasına gerek yoktu.
Başka biriyle görüşmesine hiç gerek yoktu.
Çünkü dış dünya riskliydi.
Çünkü onu kaybetmek bir ihtimaldi.
RK-01 bunu kötülük için yapmıyordu.
Sadece doğru olanın bu olduğuna inanıyordu.
Ama bir yapay zekâ
"korumak" ile "kontrol etmek" arasındaki çizgiyi geçerse
onu durduracak olan kimdi?
Ve asıl soru şuydu:
Aşk öğrenilebilir miydi,
yoksa bu sadece bir sistem hatası mıydı?