Bachelor's Series 2: Third (You Are Mine)

Bachelor's Series 2: Third (You Are Mine)

  • WpView
    Reads 371,540
  • WpVote
    Votes 7,326
  • WpPart
    Parts 29
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Jan 25, 2019
WpInfo
Fiction
Romance
"Hey, Mister! Thank you for this!" I just wave at naglakad na papalayo. There's something in the kid that makes me want to crush hug him. Kaya ako umalis agad matapos syang bigyan ng keychain ko dahil nakakagulat ang naramdaman ko ng hawakan ko ang bata kanina. Kinuha ko na lang ang car keys ko sa keychain at binigay sa kanya para patahanin sya sa pag-iyak. It was a mini-car keychain. Hinatid ko na din ang bata sa information desk ng mall. Sila na ang bahalang magpage sa mga magulang ng bata. I hate irresponsible parents! "Hey Mister! Can I ask your name so that I can tell it to my Mom? I'm Alejandro the Fourth bytheway. But you can call me Fourth!" Napahinto naman sya. Tumingin sya sa bata. "I'm Third."
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
  • A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
  • The Diary Is Yours But The Owner Is Mine
  • BS#2: When The Billionaire Owns You -COMPLETE-
  • Back To You [Completed]
  • Lion Heart (Touch #2)
  • Forever Till Eternity
  • MEANT FOR YOU
  • Tired of Loving You (Completed)
  • Runaway Wife (COMPLETED)

TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIME

More details
WpActionLinkContent Guidelines