Textmate Pa More (Boyxboy)
- Reads 13
- Votes 0
- Parts 1
MatureOngoing
Last published Sat, May 14, 2016
"Ate pa bili po ng bigas isang kilo yung indian rice po" pang aabala ko kay manang na aliw aliw sa pinanonood nya sa tv. Nang lingunin ko ay Awit ng Tanghalan sa Showtime pala. Fan din ako nito kaya ate pki bilisan naman ng bigas ko.
"Eto sukli, hoy!" Sagot ni manang ng di ko namalayang tapos na pala nyang timbangin ang binibili ko.
Na aliw din ako sa panonood. Hehe
Umalis na ako at binilang ang sukli ko. P27 pesos. Napakunot noo ako sa lumang lumang at halatang andaming pinagdaanang kamay na P20. Ngunit mas nakuha ng atensyon ko ang numerong sinulat sa pera.
"Wanted textmate: 09..."
"Hmmm, ma the text nga" sabi ko ng masave ko na sa phone ko.
Comment po ;)
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Uncontrolled Love❤
"Oo masakit, pero kailangan kong tanggapin" sabi nito habang pinipigilan niyang tumulo ang mga luhang namumuo sakanyang mga mata. "Kailangan kong tanggapin na kahit kailan alam kong wala akong space diyan sa puso mo." "Sinubukan kong pigilan, sinubukan kong ibaling ang atensyon ko sa ibang tao pero wala talaga, ikaw parin talaga ang laman nito." Pahabol na sabi nito. Dahan dahan naman akong lumapit sakanya hanggang sa halos isang daliri nalang ang pagitan namin. Iniangat ko ang mukha niyang kanina pa nakatingin sa baba. Nang magtama ang paningin naming dalawa ay hindi na nito napigilan pang pigilan ang pagpatak ng mga luhang kanina pa gustong pumatak. "Hindi mo na kailangan ng space sa puso ko, dahil sayong sayo na ako. Matagal mo nang nakuha ang puso ko at ang mga labi ko" dahan dahan ko din naman inilapit ang mga labi ko sa labi niya. ~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~ Warning! Warning! Warning! "Ang mga mababasa niyo sa mga susunod na pahina ay maaring hindi angkop sa mga edad 18 pababa, ito ay naglalaman ng maseselan, at hindi kanaisnais na lengwahe. Ang istoryang ito ay BXB kaya kung hindi mo trip wag mo basahin." Another Warning: This story is still unedited so read at your own risk. Please Support! Vote! And Comment! Thank you.Complete
ONE NIGHT STAND WITH A POSSESSIVE BILLIONAIRE
"Ayumi lets go home your drunk" saway sakin ng kaibigan ko tsk "Rhian you may go to your home im not drunk i can handle my self" lasing na sabi ko dito sinubukan ko naman tumayo ng biglang ma out balance ako hinintay kong mahulog ako pero naramdaman ko ang mga kamay na sumalo sakin "See rhian im not drunk" sabi ko dito at ininom ulit ang isang baso ng alak "Sir kayo nang bahala sa kaybigan ko i need to go home na may emergency kase thank you bye" nag mamadaling sabi ni rhian sinong kausap nun "Miss i hahatid na kita" woahhh nag sasalita na pala yung duyan hitec to tinignan ko naman yung duyan "Woahhh ang gwapo naman ng duyan ko" agad naman napa awang ang labi nya "Kaya pala nag sasalita ka kase may bibig ka" naka nguso kong saad at hinawakan ang labi nya "Fvck miss stop that" pigil hininga nyang sabi inamoy ko naman ang leeg nya "Hmmm smell good" sabi ko dito at isinandal ang ulo ko sa dibdib nya this time hindi kona alam yung pinag ga ga gawa ko "Miss your drunk i hahatid na kita" bakas sa boses nya ang kaba i dont why pero niyakap ko ito at tumingin sa kanya "Fvck me mr.billionaire" mapang akit kong sabi dito agad naman siyang dumistansya "Ohhh babe lets go uwi na tayo" singit naman ng isang lalake tinignan ko naman sya ang dami nyang tatto "Sino ka naman adik ka huh how dare you to call me babe" lasing na sabi ko dito at dinuro duro sya "Sensya na boss i uuwi kona yung gf ko" naka ngising sabi ng adik na to sa duyan ko "No bitawan mo ko" malakas na sigaw ko dito pero pilit parin nya akong hinihila "Shhh miss akin ka ngayon" tuloy tuloy parin ang pag pupumiglas ko sa kanya "Bitawan mo sya" malamig na utos ng lalakeng nasa likod namin agad ko naman siyang tinignan at dinuro "Ohhh duyan ko" wala sa sarili kong pag kaka sabi at pagewang gewang na lumapit sa kaniya "Sh*t miss wag mokong simulan" huli kong narinig dito bago ako mawalan ng malayComplete
The Uncertain Life of Ronnie ( Book 1 )
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.Complete
"Fruitcake..."
Ganito talaga sa bansa natin. Madalas false alarm. Gaya ngayon... signal number 3 daw pero umaaraw. Binuksan ko ang pintong gawa sa makapal na salamin, at pumasok sa maliit na lugar na puno ng iba't ibang uri ng tinapay, cakes, at nakaka laway na pastries. "Good afternoon po. Welcome to Frostings. Tuloy po kayo." Bati sa akin ng maliit na babaeng naka suot ng green apron at nakaka hawang ngiti. "Hello. Table for two please. May iniintay lang ako. Pwede mag order ng bottomless iced tea habang nag iintay?" Tanong ko dito. "Opo. Baka gusto niyo po tignan selection namin sa display racks... baka may magustuhan po kayo habang nag iintay?" Alok nito sa akin sabay turo sa glass cases kung saan naka arrange ang mga pastries. Tinungo ko ito, at yumuko ng konti upang makita ng malapitan ang mga naka display. "Wala kaming fruitcakes, pero meron kaming blueberry cheesecakes. Hindi ko matatapatan ang paborito mo... pero sana magustuhan mo man lang kung ano kaya kong ibigay sayo." Wika ng matipuno at matangkad na lalake. Ngumiti ito sa akin, at matapos ang ilang segundo ay niyakap niya ako ng mahigpit. "Ilang taon na ang pinalampas natin. Sana, sa pagkakataong ito... ako naman ang piliin mo." Sabi niya ng nakatitig sa mga mata ko.Complete
Never Be Alone (EDITING)
Highest rank: #8 Filipino Teen Fiction I'm not that actually 'masungit' actually friendly, palangiti, tawa ng tawa , sobrang saya ko pag kasama ko yung family ko at mga kaibigan ko ganyan ako dati, pero ngayon wala pa ata sa sampung tao ang kinakausap ko, lahat kase iniirapan ko, sinusungitan ko. Bakit ako nagkaganito? It just happen in one snap ONE SNAP my everything turns to nothing, they left me . I have this man who is always there for me the one comforting me in those times when I lost my family but then one day he needs to leave for his family I know they need him. I need to live for my self just myself alone. It turns out that I didn't talk to anyone except for school activities that I need also to communicate to them but just the school stuffs. Then one day may isang epal na nangtrip sakin, araw araw nya akong binibigyan ng sakit ng ulo sa mga kayabangan nya sobra! "hoy! bakit ang sungit mo?!" tanong nya habang habol habol nya ako pinagtitinginan na din kami "hoy kadin! pake mo ba?" sagot ko pabalik epal talaga hindi na nga pinapansin "crush mo ko no?" natigilan ako sa muli nyang tanong hinarap ko sya "kapal din ng pagmumukha mo eh no? napakayabang mo!" pagkatapos ko yung sabihin agad akong tumakbo ng mabilis nadinig ko pa yung nakakainis nyang tawa busit lang talaga! araw- araw kaming nagsisigawan pero isang araw akala ko bwebweltahan na naman nya ako ng mga kayabangan nya na hinintay pa nya ko sa labas ng classroom ko "ano!" walang imik kaya iniwan ko na pero bigla nyang hinawakan yung braso ko "Sungit manliligaw ako!" hindi ko alam kung isa sa mga trip nya to oh ano.Complete
Si Malakas at si Pabebe - BxB (COMPLETED)
Kung gusto mong tumawa, humalakhak, mabwisit, maimbyerna, mang-gigil, umiyak, kiligin at ma-inlove, ano pang inaantay mo. Basahin mo na to. HAHAHAComplete
𝙈𝙮 𝙎𝙬𝙚𝙚𝙩 𝘼𝙩𝙚 (𝙶𝚇𝙶) - 𝐂𝐎𝐌𝐏𝐋𝐄𝐓𝐄𝐃
𝙎𝙃𝙊𝙍𝙏 𝙎𝙏𝙊𝙍𝙔 Huminga muna ako ng malalim, bago lumabas ng banyo. Nagulat ako ng makita ko ang nakasalubong na kilay ni Kin, mukhang kanina pa ko hinihintay nito. "Ano nanaman?" Tanong ko dito at diretsyong pumunta sa closet para kumuha ng damit. Ramdam kong nilapitan ako nito, ng makakuha ng susuotin saka ako tumayo at hinarap ito. "Tell me, what do you want?" Tanong ko dito, di ko kasi alam kung bat ang sama pa rin ng tingin nya sakin. "Panagutan mo first kiss ko!" Nanlaki ang mga mata ko dahil sa sinabi nya. "Ano?! Sira kaba pano ko naman gagawin yun?!" Nag sisimula na rin akong mainis. "Hindi ako satisfied sa first kiss ko!" "Para ka paring bata, ano bang gusto mong gawin ko?! Ng manahimik kana." Sa totoo lang nauubusan na ko ng pasensya. "Kiss me again!" Di makapaniwalang tinignan ko ito. Seryoso ba sya?! Started: July 31, 2022 End: August 04, 2022Complete
Railey's Supermodel
"Damn that woman. She wasn't even nice to start with. Paasa!" Mula sa kinatatayuan ko ay napalingon ako sa pinanggalingan ng boses na iyon. Halatang lasing na. There's a 5'11 tall girl, with a glass of brandy on her right hand. Nakasandal ito sa pader habang nakatingin sa may gilid ng pool. She reminds me of Grant's height and Leigh's physique. Pati pormahan, Leigh na Leigh yung datingan. I was busy looking at her when she childishly sat on the edge of the pool. Tinanggal nito yung stilettos nito at walang pakialam kahit mabasa pa yung skirt nito habang nakaupo sa gilid. Her white long legs are exposed dahil sa nalilis nitong skirt. Out of my normal, I'll just let it pass. "I've been chasing her for two fuckin' years. But she's not even seeing me as her equal. It sucks." Seryoso. Lasing na talaga siguro 'to. Don't tell me babae talaga yung tinutukoy nya? Natatawang nilapitan ko tuloy ito. A small talk won't hurt right? "Hey, Are you okay?" Natigilan ako nang umangat yung kulay light blue nitong mga mata patingin sa akin. I'm not fond of blue eyes. But hers is as clear as a sky. She's still brimming into tears. "Get out!" Gusto kong matawa. Para talaga syang bata. It reminds me of my bestfriend. "What's wrong with you?" Inabot ko sa kanya yung white hanky ko. "Are you stalking me?" "No, of course not. Why would I?" "Hindi mo ako kilala?" I gently shake my head. "Sabagay. You look like a commoner." Tumingin pa sya sakin mula ulo hanggang paa. Fine, I'm wearing black fitted jeans, my casual white tees, and white sneakers. Kagagaling ko lang kasi sa hangar kanina. I just need a drink kaya naghanap ako ng may party. "Do you usually talk to a stranger?" tanong pa nito. "Of course. Talking to someone you do not know is relieving. Especially when you need to talk." Tumayo ito at lumapit sakin. Napatingala naman ako dito. "I don't need to talk. I need to prove something. Stay still, stranger." And then she kissed me. Fucks! What!?Complete
"Oo masakit, pero kailangan kong tanggapin" sabi nito habang pinipigilan niyang tumulo ang mga luhang namumuo sakanyang mga mata. "Kailangan kong tanggapin na kahit kailan alam kong wala akong space diyan sa puso mo." "Sinubukan kong pigilan, sinubukan kong ibaling ang atensyon ko sa ibang tao pero wala talaga, ikaw parin talaga ang laman nito." Pahabol na sabi nito. Dahan dahan naman akong lumapit sakanya hanggang sa halos isang daliri nalang ang pagitan namin. Iniangat ko ang mukha niyang kanina pa nakatingin sa baba. Nang magtama ang paningin naming dalawa ay hindi na nito napigilan pang pigilan ang pagpatak ng mga luhang kanina pa gustong pumatak. "Hindi mo na kailangan ng space sa puso ko, dahil sayong sayo na ako. Matagal mo nang nakuha ang puso ko at ang mga labi ko" dahan dahan ko din naman inilapit ang mga labi ko sa labi niya. ~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~ Warning! Warning! Warning! "Ang mga mababasa niyo sa mga susunod na pahina ay maaring hindi angkop sa mga edad 18 pababa, ito ay naglalaman ng maseselan, at hindi kanaisnais na lengwahe. Ang istoryang ito ay BXB kaya kung hindi mo trip wag mo basahin." Another Warning: This story is still unedited so read at your own risk. Please Support! Vote! And Comment! Thank you.
More detailsContent Guidelines