Seviyorum Anlasana?

Seviyorum Anlasana?

  • WpView
    Membaca 210
  • WpVote
    Vote 11
  • WpPart
    Bab 4
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Min, Apr 17, 2016
WpInfo
Fiksi
Romansa
Kim bilebilirdi ki? Dört hafta içinde bir hayvana aşık olacağımı? Doğrusu ben bile bilemezdim. Kim bilirdiki çocuğu hırsız sanıp herkesin önünde döveceğimi? Bana 'Ana karnında erkek miydin?' diye sorduğu için müsait bir bölgesine tekme atıp az daha hastanelik edeceğimi inanın ben bile bilmezdim? Ama hayat insanı öyle bir yere getiriyor ki yanında bulunması bile batan insan'ı yanından ayrılmamasını istiyorsun çünkü bu hayatın acı gerçekleri. Normal'de pek aşk'a inanmazdım ben aslında ama hemen o girdi hayatıma!Zor bir insan olduğumdan çıkmazdım ben kimseyle aslında. Ama iş ona geldiğinde olaylar değişti ve ilk ve son'um oldu. Hani derler ya 'en tatlı aşklar nefretle başlar' ben o söze inanıyorum mesela. Çünkü biz gece ile gündüzüz, hep ters insanlarız aslında. Mesela o benim gecem ben onun gündüzü gecem örneğin bakışları gök yüzü ama gözleri koyu kahverengi 'Göz rengi önemli değil bakışları gökyüzü' sözü bizim için mesela...✌ "Siyah'ın gökkuşağına ihtiyaç'ı yok tüm gece onunken."
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#65
vote
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Sirayet|Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan