Moje Przemyślenia...

Dziś siedzac z papierosem rozmyslasz nad ludza egzystencja, bo zyciem tego nie da sie nazwac. Przez ciagly bol i wbrew przeciwnoscia losu zblizasz sie do smierci. Nie myslisz o tym co dobrego Ci sie jeszcze przydazy, tylko o tym ile cierpienia jeszcze napotkasz na swojej drodze. Myslac o znajomych dochodzisz do wniosku, ze nie martwia sie o Twoj los. Siedzisz teraz sama, placzesz, palisz, pijesz i rozmyslasz nad sensem tego co jeszcze Ci sie wydarzy. Niby otacza Cie kilku, badz kilkunastu znajomych w szkole, pracy, a w zyciu mijaja Cie tysiace jak nie miliony ludzi, ale wkoncu dochodzisz do wniosku, ze i tak w zyciu jestes sam. Poza rodzina nikt nie martwi sie o to co przyniesie Ci los. Czy znajdziesz prace, czy zalozysz rodzine, a moze i tak umrzesz w samotnosci. Ja jako 18 letnia dziewczyna, majaca kochajaca rodzine, cieply dom i tak szukam caly czas zrozumienia. Wieczorami zatracam sie w kolejnej ksiazce i rozmyslam znowu nad jej sensem szukajac w niej siebie. Oddaje swoj charakter