MY Miss Popular (EDITING)

MY Miss Popular (EDITING)

  • WpView
    LECTURAS 1,187
  • WpVote
    Votos 57
  • WpPart
    Partes 28
WpMetadataReadConcluida mié, may 11, 2016
WpInfo
Ficción
Romance
" I'm sorry " saad niya may nabangga pala akong kung anong ewan alien ba 'to? Kasi balot na balot eh o baka nilalagnat? Ano bang pake ko sa babaeng 'to? Iniangat niya yung mukha niya dahilan para makita ko ang kanyang mukha. Binabawi ko na yung sinabi ko kanina lang at magpapakabait na ako promise. Oo si Dansel yung nakita ko yung sikat na artista at direktor sa buong mundo. Idol ko 'to eh I mean mahal ko na ata. " Ssh huwag kang maingay " wika niya. Hinila niya ako papunta sa isang bakanteng room.Hindi ako mag iingay dahil kung ikaw ba naman makita ang idol mong KPOP ng hindi inaasahan mag iingay ka ba? Syempre hindi kasi gusto mo siyang solohin. Sh*t ang swerte ko talaga. Ang gwapo ko kasi. Ito na ba yung pagkakataon na ilahad ko ang pagmamahal ko kay Dansel? Pwe! Kadiri ang korni bwiset. Kabado parin ako sa tuwing pumupunta ako sa mga events niya. Pero naniniwala parin ako sa sarili kong kasabihan. " Gwapo ka Leonardo at dapat confident ka "
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
  • Destined For You (A Parrot's Love Story)
  • RETIRED FUCKBOY
  • The Idol and His Fan (COMPLETED)
  • My Paperback Hero (Completed)
  • Expat Huntress Series 3: Oppa, Neon Nae Kkeoya! (Oppa, You're Mine!)
  • Tears Of Betrayal
  • Owning By A Billionaire (COMPLETED)
  • Taste Of Love
  • I LOST IT

TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIME

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido